ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Η Φωτεινή Μπλε Φιγούρα του Γιώργου Λάππα από τη Γκαλερί Citronne

Η Γκαλερί CITRONNE συμμετείχε στην Art Athina Summer Pop Up με ένα από τα τελευταία έργα του Γιώργου Λάππα (1950 – 2016), την “Μπλε Φωτεινή Φιγούρα”, 2015. Το σημαντικό αυτό έργο παρουσιάστηκε ως συμμετοχή της γκαλερί στην διεθνή καλοκαιρινή έκθεση που έγινε στις 19-23 Ιουνίου 2019 στην Αθήνα.

Μπλέ Φωτεινή Φιγούρα, 2015 – Μέταλλο, Πλαστικό Ύφασμα και Ηλεκτρικές Λυχνίες – 191 εκ.

 

Στο γλυπτό αυτό απεικονίζεται ο ίδιος ο καλλιτέχνης ο οποίος αναμένει, αγναντεύει, παρατηρεί και αφουγκράζεται το περιβάλλον. Ο κόσμος του συντίθεται από μέταλλο, πλαστικό ύφασμα, ηλεκτρικές λυχνίες.

Τα αναπάντεχα αυτά υλικά δημιουργούν μια αίσθηση παράδοξου, η οποία ανακαλεί υποσυνείδητες ονειρικές συνδέσεις, δυσανάγνωστους συνειρμούς.

Η φιγούρα, λαμπερή και φωτεινή, εκπέμπει μπλε ανταύγειες και επεκτείνεται στον χώρο. Όπως στο συνολικό έργο του καλλιτέχνη, το φυσικό σώμα καταργείται, η σκέψη, η μνήμη και η αφήγηση λειτουργούν με αποκλειστικά εσωτερική λογική.

Το έργο αυτό έρχεται να συνεχίσει την post mortem έκθεση του Γιώργου Λάππα “Εγκιβωτισμός -Mappemonde”, που παρουσίασε η γκαλερί CITRONNE στον αθηναϊκό της χώρο (Πατριάρχου Ιωακείμ 19).

Η φωτεινή μπλε φιγούρα του Γιώργου Λάππα

Η γλυπτή φιγούρα, καθώς περιβάλλεται από το μπλε χρώμα, παραπέμπει τον θεατή στο φθαρτό σώμα του ανθρώπου-καλλιτέχνη, το οποίο χρειάζεται κάλυψη, δηλαδή προστασία. Παραλλήλως, η ελευθερία της στάσης και της κίνησης αποκαλύπτουν την ανάγκη για υπέρβαση, για κατάργηση των ορίων, καθώς το βλέμμα ταξιδεύει σε ένα ευρύτατο, μη ορατό χώρο, με το κυρίαρχο μπλε χρώμα να ανάγεται στον συμπαντικό κόσμο.

 

Tags

Chrisa Sarantopoulou

Ταξιδεύω Γράφω Διαβάζω Χορεύω Κολυμπάω! Η θάλασσα και οι λέξεις μου, ότι με ορίζει. Αθεράπευτα ρομαντική. Έχω ένα ονειροπόλο πνεύμα αλλά ξέρω να πατώ στη γη. Λατρεύω τους ανθρώπους που λένε αλήθειες, τα ζώα και τη φύση. Γελάω, χαμογελάω και σκέφτομαι θετικά. Ένα αθώο παιδικό βλέμμα μπορεί να με κάνει να αναθεωρήσω χίλια πράγματα στη ζωή μου. Παθιάζομαι με ένα χαμόγελο. Ηρεμώ με μια αγκαλιά και με μια ματιά στη θάλασσα. Ήμουν μια κάμπια, που τώρα είναι χρυσαλίδα και θέλω να γίνω πεταλούδα.

Σχετικά άρθρα

Back to top button
Close
Close