Ο γνωστός καλλιτέχνης βρέθηκε στη διαδικτυακή εκπομπή «Stage Stories» στο YouTube βρέθηκε και μίλησε στους Στέλιο Δρουμαλιά και Σπύρο Γιαννακούλη (Rospy).
Ο γνωστός συνθέτης και τραγουδιστής αναφέρθηκε στη στάση των συναδέλφων του, τονίζοντας ότι πολλοί προσπαθούν σκόπιμα να ξεχάσουν τη δική του συμβολή στη μεγάλη νίκη του 2005, παρά τη δικαστική συμφωνία που είχε γίνει για τα δικαιώματα. Παράλληλα, άσκησε σκληρή κριτική στον τρόπο με τον οποίο έγινε η διαχείριση της Eurovision στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια, χαρακτηρίζοντας τις καταστάσεις αυτές ανώφελες, ενώ κατέληξε λέγοντας πως μια συμμετοχή στον διαγωνισμό χρειάζεται καθαρή επίθεση και όχι απλώς ένα συμπαθητικό κομμάτι.
Συγκεκριμένα είπε ο Χρήστος Δάντης :
«Δεν περίμενα την αχαριστία των ανθρώπων του χώρου. Έχουν περάσει 22 χρόνια και υπάρχουν συνάδελφοι που προσπαθούν να ξεχάσουν ότι το My Number One το έχει γράψει ο Χρήστος Δάντης. Υπήρξε μια τεράστια δικαστική διαμάχη, στην οποία στο τέλος κάναμε μία συμφωνία μεταξύ μας, επειδή δεν μπορούσε να τελεσιδικήσει. Αναγνωρίσαμε ο ένας τα δικαιώματα του άλλου».
«Κανένας συνάδελφος δεν με αναφέρει ανάμεσα στους δημιουργούς του My Number One. Κάνουν ότι θέλουν να το ξεχάσουν. Δεν με ενδιαφέρει πια»
«Όταν ένας συνάδελφος πριν χρόνια σου γυάλιζε τα παπούτσια, τώρα να αρνείται να σε αναγνωρίσει ως δημιουργό του τραγουδιού; Επειδή εσύ τον είχες πάντα στο μυαλό σου ως τραγουδιστή;»
«Δεν θα έγραφα ποτέ ξανά τραγούδι για τη Eurovision, ήταν τόσο λάθος η διαχείριση του διαγωνισμού μετά. Έβλεπα ανθρώπους να “χώνουν” σε τραγουδιστές το μικρόφωνο στο στόμα και να τους ρωτάνε “do you like Sakis?”. Είναι ξεφτίλα, ντροπή, ρεζιλίκι αυτό. Γι’ αυτό και πολλές φορές στο παρελθόν, αν και είχε δυναμική το τραγούδι μας να ξεχωρίσει, αποτυγχάναμε. Σηκώσαμε ψηλά τον αμανέ. Δεν θέλω να ανακατευτώ ξανά με αυτό, το θεωρώ ανώφελο», υπογραμμίζει ο Χρήστος Δάντης. «Προσπάθησα ξανά με το No Madonna και εκείνη τη χρονιά πήγαμε με μία συμμετοχή συμπαθητική. Με το συμπαθητικό δεν κάνεις δουλειά στη Eurovision, θέλει επίθεση», είπε ο Χρήστος Δάντης, αναφερόμενος στον Σαρμπέλ το 2007.
