Πέθανε ξαφνικά ο γνωστός τραγουδιστής, Γιώργος Μαζωνάκης, σε ηλικία 54 ετών, από ανακοπή στο νοσοκομείο «Ελπίς», όπου και εξέπνευσε. Με περισσότερα από 30 χρόνια παρουσίας στο ελληνικό τραγούδι, είχε διαγράψει μια ιδιαίτερα σημαντική διαδρομή, με πολλές επιτυχίες και συνεργασίες που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στη σύγχρονη ελληνική μουσική. Μάλιστα, ήταν προγραμματισμένο την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου να εμφανιστεί στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του parapolitika.gr, ο Γιώργος Μαζωνάκης εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του, ύστερα από ανακοπή, σε ιατρείο στο Κολωνάκι, στη συνέχεια μεταφέρθηκε μέσω κινητής μονάδας του ΕΚΑΒ, με γιατρό, στο νοσοκομείο «Ελπίς» όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Έγινε προσπάθεια ανάνηψης, ωστόσο, δεν κατέστη εφικτό να κρατηθεί στη ζωή.
Ποιος ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης
Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς και δημοφιλείς τραγουδιστές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής. Γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1972 στη Νίκαια και από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με το τραγούδι.
Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και σύντομα κατάφερε να ξεχωρίσει χάρη στην ιδιαίτερη φωνή, την ξεχωριστή σκηνική παρουσία και το προσωπικό του ύφος. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς καριέρας του συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς και ερμηνευτές και σημείωσε πολλές επιτυχίες στο ελληνικό πεντάγραμμο.
Με περισσότερα από 30 χρόνια παρουσίας στη μουσική, ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε αφήσει το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι. Οι εμφανίσεις του, τα τραγούδια του και η ιδιαίτερη καλλιτεχνική του ταυτότητα τον είχαν καταστήσει έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους καλλιτέχνες της γενιάς του.
Η τελευταία συγκλονιστική εξομολόγηση; “Ήμουν η χαρά του Δρομοκαΐτειου” – Η συγκλονιστική εξομολόγηση για τον εγκλεισμό και τη διαμάχη με την οικογένειά του
Ο δημοφιλής τραγουδιστής είχε ανοίξει, προ δύο μηνών, την καρδιά του στον Τάσο Τρύφωνος και στην εκπομπή «Τετ-α-Τετ», αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, στην οικογενειακή διαμάχη που απασχόλησε την επικαιρότητα, αλλά και στην εμπειρία του από τον ακούσιο εγκλεισμό του σε ψυχιατρική κλινική. Είχε περιγράψει τις στιγμές που, όπως είπε, σημάδεψαν τη ζωή του.«Έμαθα να μιλώ όταν θέλω εγώ, όχι όταν θέλουν οι άλλοι», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
Είχε περιγράψει όσα συνέβησαν την ημέρα που οδηγήθηκε για ακούσια νοσηλεία: «Χτυπάει η πόρτα και εμφανίζονται δύο αστυνομικοί με πολιτικά. Πίστευα ότι δε θα με κρατήσουν, γιατί ακούσια νοσηλεία σημαίνει ότι είσαι εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και του εαυτού σου. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν πώς θα αντιμετωπίσω κόσμο που είναι μέσα στην κλινική. Το είδα λίγο σαν να πήγαινα επίσκεψη. Ήταν αρκετά δύσκολα, μπορώ να σου πω. Η χαρά του Δρομοκαΐτειου ήμουν. Ή επίσης, για κάποιον που σε βλέπει εκεί, σου λέει “εντάξει, μια χαρά είμαστε, για να είναι και ο Μαζωνάκης εδώ, είμαστε τέλεια”».
Eίχε αναφερθεί και στη σχέση με την οικογένειά του, περιγράφοντας πώς βίωσε την ένταση που δημιουργήθηκε ανάμεσά τους: «Η αγάπη μεταξύ συγγενικών προσώπων πολλές φορές είναι καταστροφή, γιατί μέσω της αγάπης γίνονται τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Ό,τι κι αν έλεγα εγώ, εκείνοι μου λέγανε αυτό που ήθελαν αυτοί. Άρχισα να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου. Σκεφτόμουν πώς είναι δυνατόν να μου λέει τέτοια πράγματα η οικογένειά μου, που ήμασταν μια γροθιά. Εμένα με προστάτεψε ο κόσμος. Ένα πράγμα που επίσης δεν το πίστευα ότι θα συμβεί. Υπάρχουν φορές που λέω ότι δεν αντέχω άλλο».
