Ο Σίγκμουντ Φρόυντ κάποτε περιπλανήθηκε στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής και αναδύθηκε με ιδέες, τόσο ανησυχητικές όσο και διαφωτιστικές. Μελετώντας την ανθρώπινη ψυχή, ο Φρόυντ έχει μια μάλλον ιδιάζουσα προσέγγιση πάνω στον έρωτα, καθώς και με άλλες ψυχικές διαδικασίες. Στον έρωτα δεν αναγνωρίζει μια απλή συναισθηματική κατάσταση, αλλά μια διαδικασία που μεταμορφώνει τον άνθρωπο και τον ρίχνει σε μια νέα διάσταση εσωτερικών διεργασιών και συγκρούσεων.
Τα λόγια του Φρόυντ προκαλούν προβληματισμό και ερωτήματα σχετικά με τις θυσίες και τις αντιφάσεις που φέρνει ο έρωτας. Στην πραγματικότητα, η αγάπη απαιτεί και την απώλεια, τονίζοντας την ένταση που προκύπτει όταν προσφέρουμε ένα μέρος του εαυτού μας στον άλλο. Κάθε δήλωση σας προσκαλεί να αντιμετωπίσετε τις δικές σας εμπειρίες και αντιλήψεις, αναρωτώμενοι: Αγαπώντας έναν άλλον τι ακριβώς εγκαταλείπουμε; Και ίσως το πιο ενδιαφέρον, τι κερδίζουμε χάνοντας ένα κομμάτι του εαυτού μας;
Ας δούμε, παρακάτω, κάποια από τα αποφθέγματα του:
- «Είναι πάντα δυνατό να ενώσουμε έναν σημαντικό αριθμό ερωτευμένων, αρκεί να περισσεύουν άλλοι άνθρωποι για να αποδεχτούν την επιθετικότητά τους.»
- «Στην ανάπτυξη της ανθρωπότητας στο σύνολό της, όπως και στα άτομα, η αγάπη από μόνη της δρα ως εκπολιτιστικός παράγοντας με την έννοια ότι φέρνει μια αλλαγή από τον εγωισμό στον αλτρουισμό.»
- «Ποτέ δεν είμαστε τόσο ανυπεράσπιστοι απέναντι στα βάσανα όσο όταν αγαπάμε, ποτέ τόσο απελπισμένα δυστυχισμένοι όσο όταν έχουμε χάσει το αντικείμενο αγάπης μας ή την αγάπη του.»
- «Μια αγάπη που δεν κάνει διακρίσεις μας φαίνεται να χάνει λίγη από την αξία της, αφού αδικεί το αντικείμενό της. Και δεύτερον, δεν είναι όλοι οι άντρες άξιοι αγάπης.»
- «Αγάπη και δουλειά, δουλειά και αγάπη… αυτό είναι όλο.»
- «Ας εξετάσουμε την πολικότητα της αγάπης και του μίσους… Τώρα, η κλινική παρατήρηση δείχνει όχι μόνο ότι η αγάπη συνοδεύεται με απροσδόκητη κανονικότητα που συνοδεύεται από μίσος (αμφιθυμία), και όχι μόνο ότι στις ανθρώπινες σχέσεις το μίσος είναι συχνά πρόδρομος της αγάπης, αλλά και ότι σε πολλές περιπτώσεις το μίσος αλλάζει σε αγάπη και η αγάπη σε μίσος.»
- «…ένας ερωτευμένος είναι ταπεινός. Ένα άτομο που αγαπά έχει χάσει, ας πούμε, ένα μέρος του ναρκισσισμού του και μπορεί να αντικατασταθεί μόνο από το να αγαπηθεί.»
- «Πραγματικά ξεφεύγω από τον εαυτό μου όταν ενοχλούμαι για σένα. Χάνω αμέσως την αίσθηση των αξιών, και κάποιες στιγμές με κυριεύει ένας τρομακτικός τρόμος μήπως αρρωστήσεις.»
- «Ήμουν πολύ τρελός… Είναι πολύ τρελός κάποιος όταν είναι ερωτευμένος.»
- «Πόσο τολμηρός γίνεται κάποιος όταν είναι σίγουρος ότι τον αγαπούν.»
- «Μια απλή στοργική σχέση, είτε με μικρά παιδιά είτε με σκυλιά, ήταν μια ευπρόσδεκτη και απαραίτητη ανάπαυση από τις ανησυχίες και την πολυπλοκότητα της κοινωνίας ή από τις περιπλοκές της πρακτικής και θεωρητικής ψυχανάλυσης.»
- «Οι σκύλοι…αγαπούν τους φίλους τους και δαγκώνουν τους εχθρούς τους, σε αντίθεση με τους ανθρώπους που δεν είναι ικανοί για καθαρή αγάπη και πρέπει πάντα να μπερδεύουν αγάπη και μίσος στις αντικειμενικές τους σχέσεις.»
- «Τώρα αντίο, αγαπημένη μου πριγκίπισσα. Στη σιωπή μου για την αγάπη μας, παρακαλώ δες για άλλη μια φορά το σύμπτωμα της ανήσυχης και υγιούς βεβαιότητάς μου για κτήση, και συνέχισε να με αγαπάς όπως θα σε αγαπώ πάντα, και μετά θα διαγωνιστούμε για το ποιος από εμάς μπορεί να είναι πιο στοργικός.»
- «Κάποια μέρα, κοιτάζοντας πίσω, τα χρόνια που αγωνίστηκες θα σου φαίνονται τα πιο όμορφα.»
- «Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου, βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.»
- «Ο άνθρωπος είναι το προϊόν των τραυμάτων της παιδικής του ηλικίας.»
