Αν βρεθείτε στα Εξάρχεια, θα συναντήσετε, το Cafe Bar 67, ένα μικρό μπιστρό που περιλαμβάνει νόστιμες γεύσεις και αρώματα από την Ουκρανία.
Γράφει: Ο Σάκης Θεοδωρόπουλος
Στο κέντρο της Αθήνας, θα συναντήσετε πολλά όμορφα εστιατόρια και μπιστρό, από διάφορες κουζίνες όλου του κόσμου. Πιο συγκεκριμένα, στα Εξάρχεια, επί της οδού Μπενάκη 67, θα δείτε το Cafe Bar 67, ένα όμορφο μπιστρό, που φιλοξενεί γεύσεις και αρώματα, από την Ουκρανία. Ενδέχεται να είναι και το μοναδικό μέρος στην Αθήνα, όπου μπορείς να γευθείς παραδοσιακή ουκρανική κουζίνα. Η ιδιοκτήτρια του μαγαζιού, είναι μια καλή μου φίλη από την Ουκρανία, η κυρία Αλεξάνδρα Σλομπόντιαν.
Οι ουκρανικές γεύσεις που θα δοκιμάσεις στο Cafe Bar 67
Η Αλεξάνδρα, άνοιξε αυτό το όμορφο μπιστρό το 2012, εν μέσω της οικονομικής κρίσης. Ήθελε να υπάρχει ένα μέρος, να θυμίζει το σπίτι της γιαγιάς της με πλούσια ουκρανική παράδοση. Για αυτό και στο μαγαζί, θα συναντήσεις πολύ όμορφα αντικείμενα από την Ουκρανία και το σπίτι της γιαγιάς της Αλεξάνδρας. Σε πολύ κοντινή απόσταση από το μαγαζί, βρίσκεται και το ουκρανικό σχολείο της Αθήνας.
Αν βρεθείτε εκεί, πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε την παραδοσιακή σούπα της Ουκρανίας, το borscht, τα παραδοσιακά ουκρανικά ραβιόλια, τα βαρένικι που μοιάζουν με νιόκι και συνοδεύονται με σμετάνα, μια υπέροχη γλυκόξινη κρέμα (ΠΡΟΣΟΧΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΟΥΡΤΙ !!!), διάφορες νόστιμες πίτες, όπως η μαραθόπιτα και φυσικά γευστικά γλυκά, τα οποία βασίζονται σε συνταγή της γιαγιάς της Αλεξάνδρας.
Το αγαπημένο μου ουκρανικό γλυκό, είναι η τούρτα με το μέλι, το μέδιβνικ. Αν είστε vegan ή νηστεύετε, αξίζει να φάτε την πράσινη τούρτα σπανάκι. Παρακάτω, θα δείτε μερικές από τις ουκρανικές νοστιμιές, που θα βρείτε στο Cafe Bar 67.
Η μοναδική φιλοξενία των Ουκρανών
Την Κυριακή το βράδυ, πήγα στο Cafe Bar 67. Μόλις έφτασα στο μαγαζί, συνάντησα πολλούς φίλους μου, Έλληνες και Ουκρανούς, που είμαστε μέλη της ουκρανικής κοινότητας, όπως ο Αλέξανδρος Κεσσανόπουλος, η Βικτόρια Κόσελ, η Γαλήνη Ζαμπολότνα, ο Γιούρι Βισινιέφσκι και φυσικά η οικοδέσποινα Αλεξάνδρα Σλομπόντιαν. Επίσης, είχα την χαρά και την τιμή, να γνωρίσω δια ζώσης, κάποιους φίλους της κοινότητας, με τους οποίους είχαμε επαφή μόνο μέσω διαδικτύου. Αυτοί ήταν: Η Λίλια Ίβαχ, η Μαρία Μογκιλίβσκα, η Ελίτα Γκριγκόροβιτς, ο Τάρας Κρίλ, ο συνάδελφός μου δημοσιογράφος, Λουκάς Βελιδάκης, η Βικτόρια Σαντούλιακ, ο Γιάννης Θεοφυλακτίδης, ο Πέτρος Κυρανάς, ο Κυριάκος Γκλεζάκος και πολλοί άλλοι.
Ως λάτρης των γλυκών, τίμησα για ακόμα μια φορά, την παραδοσιακή ουκρανική τούρτα μελιού, το μέδιβνικ και μαραθόπιτα, η οποία μοιάζει περίπου σαν την δική μας σπανακόπιτα. Ήταν όλα τόσο νόστιμα και γευστικά.
Με αφορμή τα γενέθλια των τριών φίλων μας, της Λίλιας Ίβαχ, της Γαλήνης Ζαμπολότνα και της Μαρίας Μογκιλίβσκα, η Αλεξάνδρα, για ακόμα μια φορά έδειξε ότι είναι μια άριστη οικοδέσποινα. Κέρασε όλο το μαγαζί, βαρένικι, τα παραδοσιακά ουκρανικά ραβιόλια, που μοιάζουν με τα νιόκι και είναι ζυμαρικά από πατάτα. Για ποτάκι, σφηνάκια από ουκρανική βότκα, συνοδευόμενη από αγγουράκι τουρσί. Παραδόξως, έμοιαζε λίγο με το τσίπουρο, που πίνουμε εμείς οι Έλληνες. Η βραδιά ήταν τόσο όμορφη και μαγική. Όλοι ήμασταν, σαν μια μεγάλη οικογένεια και το κλίμα ήταν μέσα στο κέφι και την χαρά. Εκείνη την ώρα, ένιωθα ότι βρίσκομαι στην Ουκρανία και είμαι καλεσμένος σε φιλικό σπίτι.
Παρά τον πόλεμο, που μαστίζει τα τελευταία 11 χρόνια τη χώρα τους, οι Ουκρανοί δεν έχουν χάσει το χιούμορ τους και τη θετική τους ενέργεια. Είναι πολύ ζεστός και φιλόξενος λαός και σε κάνουν να νιώθεις σαν να είσαι σπίτι σου. Ήδη τα τελευταία 3,5 χρόνια λόγω της πλήρους κλίμακας ρωσικής εισβολής, έχω κάνει πολλούς Ουκρανούς φίλους και έχω γίνει κατά κάποιο τρόπο, ένας Έλληνας της Ουκρανίας.
Αλεξάνδρα, σε ευχαριστούμε για όλη την όμορφη φιλοξενία !!!
Γράφει ο Σάκης Θεοδωρόπουλος
