Ονομάζομαι Μαρία Συμνιανάκη. Κατάγομαι από το Ηράκλειο της Κρήτης έχοντας ρίζες από τον Πειραιά και την Αίγινα. Για εμένα ήταν μια απόφαση-αστραπή να στραφώ επαγγελματικά στη θάλασσα.
#StoriesForSeafarers – Ιστορίες Ναυτικών
Μετά την αποφοίτησή μου από το Τμήμα Ναυτιλίας και Οικονομικών Σπουδών από το Mediterranean College καθώς και τη συμμετοχή μου στα συνέδρια και τις ημερίδες που διοργάνωναν μεγάλες Ναυτιλιακές Εταιρείες, Οργανισμοί και Φορείς της Ναυτιλίας αποκτώντας ναυτικά «ερεθίσματα», ξεκίνησα να φοιτώ στο Ειδικό Σχολείο Ναυτικής Εκπαίδευσης ΚΕΣΕΝ για την απόκτηση των Πιστοποιητικών RO/RO PASSENGER SAFETY και SSO A+B.
Ένας λόγος παραπάνω είναι ότι κατάγομαι από ναυτική οικογένεια και γνώριζα πως είναι να απουσιάζεις από το σπίτι σου για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα από τους αγαπημένους σου ανθρώπους.
Εδώ ξεκινά η ιστορία μου… Θυμάμαι αποφοιτώντας από το Λύκειο να ανακοινώνω στους γονείς μου πως ήθελα να γίνω Πλοίαρχος. Βέβαια το όνειρο αυτό έγινε απραγματοποίητο. Η οικογένεια μου το περίμενε πως θα γίνω Ναυτικός κι έτσι δεν υπήρξε κάποια αντίδραση. Βέβαια η έκπληξη μου προς την οικογένεια και προς το φιλικό μου περιβάλλον ήταν η επίδειξη του Ναυτικού Φυλλαδίου.
Επιπλέον, η πρόκληση του επαγγέλματος αυτού αποτελεί ένας ακόμη λόγος που με ώθησε στο να σταδιοδρομήσω ως Δόκιμος Οικονομικός Αξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού.
Ξεκίνησα να σπουδάζω Διοίκηση Οικονομίας στον Τομέα της Ναυτιλίας από το 2012 κι αξίζει να αναφερθεί εδώ πως οι πτυχιακές μου εργασίες συντάχθηκαν όλες με αγάπη και μεράκι στα Βράχια της Πειραϊκής με θέα το Σαρωνικό.
Για εμένα ήταν μια πρόκληση να γράφω και να μελετώ έχοντας παρέα μου τη βουή των κυμάτων και το θαλασσινό αγέρα.
Από τις μαθητικές μου δράσεις μου στον Πειραιά, ήταν το πρώτο μου μάθημα κανόε-καγιάκ στον Όρμο της Αφροδίτης.
Την πρώτη μου επίσκεψη στο Πλωτό Μουσείο LIBERTY η οποία πραγματοποίηθηκε ενόψει των δράσεων του Πειραιά «Ημέρες Θάλασσας» που διεξάγονται τον Ιούνιο.
Την ενεργό συμμετοχή μου στους Εθελοντικούς Καθαρισμούς των Ακτών «Βοτσαλάκια» και Θεμιστοκλέους μέσω του Οργανισμού Προστασίας Θαλασσίου Περιβάλλοντος HELMEPA.
Τη συμμετοχή μου στα Φιλανθρωπικά Bazaar της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς όπως και την προσφορά μου σε είδη Α’ Ανάγκης στο ΚΟΔΕΠ καθώς και στο Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας.
Η στήριξη μου στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος ως Τακτικό Μέλος προσφέροντας Ναυτικό/ Ναυτιλιακό Υλικό για τον εμπλουτισμό των συλλογών όπως η στήριξη και η προσφορά Ναυτικών Βιβλίων για τη Βιβλιοθήκη «Αθηνούλας Μαρτίνου», τη στήριξη και την προσφορά στη Δανειστική Βιβλιοθήκη Καίτης Λασκαρίδη καθώς και τη συμμετοχή μου ως Ενεργή Εθελόντρια στον Κοινωφελή Οργανισμό «Σκοπός Ζωής» μου έδωσε το έναυσμα την προβολή στους νέους ναυτικούς και σε όποιον/α επιθυμεί να συμμετάσχει ή ακόμη και να προσφέρει σε κάποια δομή του Πειραιά.
Το πρώτο μου μπάρκο το πραγματοποίησα το καλοκαίρι του 2021 στη γραμμή της Αδριατικής. Από τη στιγμή που ναυτολογείσαι σε ένα πλοίο κύριο προσόν αποτελεί η καλή επικοινωνία και η καλή συνεργασία. Έχοντας αυτά, διαπιστώνει κανείς ότι ο καταμερισμός της εργασίας και η επίτευξη των στόχων είναι κοινός για όλους δεν παρατηρείται το φαινόμενο του διαχωρισμού. Διακρίνεται έντονα ότι τα τελευταία χρόνια η ναυτιλία και η εργασία στο πλοίο έχουν ανεβάσει τον πήχη ψηλά και οι εργασιακές σχέσεις έχουν σημειώσει πρόοδο.
Σε ένα εργασιακό περιβάλλον αναπτύσσονται σχέσεις που αφορούν το προσωπικό και λειτουργούν καθοριστικές τόσο σε σχέση με αυτό, όσο και στην παραγωγικότητα του κάθε ναυτιλιακού γραφείου η μέσα στο χώρο του πλοίου. Δηλαδή ο κάθε εργαζόμενος/η είτε άνδρας είτε γυναίκα όχι μόνο αποδίδει ο ίδιος η ίδια καλύτερα όταν έχει καλές σχέσεις με τους συναδέλφους/σσες του, αλλά ολόκληρος ο οργανισμός (πχ το πλοίο) λειτουργεί αποτελεσματικότερα, όταν οι εργαζόμενοι συνεργάζονται αρμονικά.
Θα αναφερθώ στη δική μου θέση και στη δική μου ειδικότητα. Θεωρώ την επικοινωνία ένα μεγάλο προσόν. Ανταλλάσσεις διαφορετικές απόψεις και ιδέες, δίνοντας ο καθένας κι από ένα κομμάτι του εαυτού του. Όταν είσαι στη θάλασσα αντιμετωπίζεις πολλές καταστάσεις.
Τίποτα δεν είναι εύκολο και τίποτα δεν είναι δύσκολο.
Ως πρωτόμπαρκη στο πλοίο και ως νεοεισαχθείσα στο ναυτιλιακό γραφείο είχα πολύ άγχος για το τι θα αντιμετωπίσω, αν θα μάθω γρήγορα τα καθήκοντα μου και αν ανταπεξέλθω σε αυτά επιτυχώς.
Πείσμωσα με τον εαυτό μου γιατί ο στόχος μου ήταν να τα καταφέρω. Τις πρώτες ημέρες η προσαρμογή μου ήταν δύσκολη λόγω της κυριαρχίας του ανδρικού φύλου. Παρόλα αυτά το πλήρωμα και οι αξιωματικοί καθώς και οι συνάδελφοι μου με αντιμετώπισαν με σεβασμό, ισότιμα, ήταν πρόθυμοι να μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις που απαιτούνται ώστε να προχωρήσω στο δρόμο της θάλασσας. Δε θα ξεχάσω ποτέ ότι στις δυσκολίες που προέκυπταν ήταν πάντα δίπλα μου. Με καθοδηγούσαν πάντοτε στη διεκπεραίωση των εργασιών γραφείου και πλοίου.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ πως είναι πολύ όμορφο να ζεις και να αποκτάς όμορφες εμπειρίες από ανθρώπους και καταστάσεις. Τι να πρωτοθυμηθείς; Νιώθεις ευλογία να γνωρίσεις έναν αξιόλογο δάσκαλο εκμάθησης ιταλικής γλώσσας και εν συνεχεία να γίνει ο καλύτερος σου φίλος.
Μου λείπουν οι συνεργάτες μου, η ναυτική μου οικογένεια και οι στιγμές που έζησα μαζί τους.
Εύχομαι να τους ξανασυναντήσω μια μέρα!
Σας ευχαριστώ από καρδιάς!
Μαρία Συμνιανάκη
Δόκιμος Οικονομικός Αξιωματικός Εμπορικού Ναυτικού
