ένα 11ημερο συλλογικότητας,εθελοντικής προσφοράς και συλλογικής συμβίωσης στα μονοπάτια της βόρειας Χίου, τελείωσε την περασμένη Τετάρτη . Ευχαριστούμε τα 25 μέλη του Βριλησσός που συμμετείχαν, τον Δήμο Χίου, τους φίλους μονοπατιών Χίου, τους κατοίκους της Αμανής για την στήριξη τους, τους επικεφαλής των προσκόπων Χίου για τη φιλοξενία στον οργανωμένο χώρο τους.
δεν θα ξεχάσουμε :
* την υποδοχή των κατοίκων στα Κουρούνια
* την διαμονή στο μοναδικό κατασκηνωτικό κέντρο στον Μάναγρο
* Το καθημερινό πρωινό ξύπνημα στις 5.15
* τον κόκορα του γείτονα που ξυπνούσε καθημερινά στις 5 παρά πέντε
* την καθιερωμένη συλλογική κουζίνα του Βριλησσού
* την δυσκολία συνεννόησης επειδή η ομάδα έχει 3 Σοφίες, 3 Μαρίες (χρόνια τους πολλά), 2 Δήμητρες,2 Γιώργηδες, 2 Γιάννηδες,2 Μανώληδες !
* τον Γιώργο Κρανιώτη ως ταμία σίτισης
* Τα σουτζουκάκια της Φλωρεντίας και τα γεμιστά της Εύας
* τα δροσερά μπάνια και τις μεγάλες βόλτες
* τη Μαρία Πιπεριά γενικότερα …
* τα sexy δυναμικά κορίτσια με τα βενζινοκίνητα χλοοκοπτικά ανά χείρας
* Το πολιεργαλειο της ομάδος Παναγιώτη Βελετσο
* την συγκίνηση της Δήμήτρας Ξ. στην αποφώνηση
* τις ομελέτες γενικότερα
* την ομιλία – ξενάγηση του συγγραφέα Γίάννη Μακριδακη
* τις γάτες και τις «γατομαμάδες»
* τον ξεναγός μας στον Άγιο Γάλας
* την ξεναγό μας στα Μαστιχοχώρια, συμπαθής σε όλους τους άντρες της ομάδας
* τον Μανώλη με το κοριτσάκι του!
* τον Τρικαλινός καμπισιο εθελοντή, που χειρίζεται όλα τα εργαλεία, φοράει τζιν σαν καουμπόης, κ στο τέλος πίνει μπύρα σε κολονάτο ποτήρι που έφερε από τον κάμπο με το αγροτικό του
* τα ηλιοβασιλέματα από το κάστρο και τις δύσεις του φεγγαριού το πρωί πριν ξεκινήσουμε
* που οι νεόφερτοι (Ακης και Κάρολος) ξεκινούν τον εθελοντισμό με τουαλέτες
* τα πέδιλα της Νάνση
* την δουλειά μας στον τουρκικό δρόμο(μέρες που είναι)
* την κουνουπιέρα της Δήμητρας
* το καταπληκτικό τζιπ defender
* ότι μας περίσσεψαν χρήματα και θα τα πιούμε ένα βράδυ του Σεπτέμβρη στο σύλλογο όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες

Και:

Nicholas Anastasopoulos

Στη Χίο επιστρέφω με αφορμή τις πολυαγαπημένες εκδρομές εθελοντικής εργασίας του Βριλησσός, πάντα τέτοια εποχή από την πρώτη μου ανάλογη αξέχαστη γνωριμία με τον σύλλογο στο φαράγγι της Χάλαρης, στην Ικαρία το 2005.
Στην Βολισσό, στο Μάναγρο, και στα Μαγεμένα επιστρέφω μετά από δύο επισκέψεις το 2013 και το 2014, όπου ο φίλος Γιάννης Μακριδάκης οργάνωσε για δύο συναπτά καλοκαίρια το “Απλεπιστήμιο”. Το πανεπιστήμιο των απλών πραγμάτων, μία ιδέα, που όλο και ωριμάζει περισσότερο, μέσα μου και γύρω μας, όχι ως ουτοπία, αλλά ως συνειδητοποίηση, επιθυμία και ανάγκη πλέον δεδομένων των εξελίξεων παντού γύρω μας, σε τοπικό και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ανυπομονώ να δω τον Γιάννη και να επισκεφθώ το κτήμα του, να δω πώς έχουν εξελιχθεί τα πειράματα με τα οποία καταπιάνεται με τη γη, όλα αυτά τα χρόνια. Ανυπομονώ ο Βριλησσός που εκ πεποιθήσεως υιοθετεί “απλεπιστημιακές πρακτικές” με τη ομάδα που συμμετέχει στην εθελοντική εργασία στη Χίο να γνωρίσουν τον Γιάννη περπατώντας στα μονοπάτια, με γεύματα, συζητήσεις, περιπλανήσεις και ότι απρόοπτα φέρει η στιγμή…

Γεύση από το 1ο Απλεπιστήμιο, Αύγουστος του 2013.

Γεύση από την εκδρομή εθελοντικής εργασίας με τον Βριλησσός στους Φούρνους Ικαρίας, Αύγουστος του 2017.