Μετά την 90ή ΔΕΘ, που είχε έντονο προεκλογικό χαρακτήρα, οι Έλληνες πολίτες είναι ακόμα περισσότερο μπερδεμένοι και απογοητευμένοι από όσα άκουσαν και είδαν.
Γράφει η Αντωνία Μπούζα
Στο πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου, κοινοβουλευτικά και μη κόμματα κατέθεσαν διάφορα κοστολογημενα προγράμματα διακυβέρνησης, που συνήθως, υπό κανονικές συνθήκες, οι πολίτες τα αξιολογούν, βασιζόμενοι στις δικές τους αξίες, προτεραιότητες και ανάγκες.
Επειδή, όμως, διανύουμε προεκλογική περίοδο, η τοξικότητα της αντιπαράθεσης, αλλά και οι αντιφάσεις των κομμάτων έχουν θολώσει την αλήθεια περί των προγραμμάτων, αφού το ένα κόμμα αμφισβητεί την οικονομική και θεσμική εφικτότητα των προγραμμάτων του άλλου, με συνεχείς αναφορές στο οικονομικό κόστος και τη ρεαλιστικότητα των υποσχέσεων.
Η ΔΕΘ απέδειξε ότι κάποιες πολιτικές δυνάμεις προτάσσουν τις δυσκολίες από την τήρηση των δημοσιονομικών κανόνων και δεσμεύσεων της χώρας και άλλες επιλέγουν πρώτιστα την κοινωνική στήριξη και ομαλοποίηση των κοινωνικών αντιθέσεων. Οι πολίτες βρίσκονται στη μέση, χωρίς αντικειμενική, ουσιαστική και ανεξάρτητη πληροφόρηση, αφού είναι εμφανές πως όλες οι διακινούμενες πληροφορίες έχουν συγκεκριμένες πολιτικές αφετηρίες.
Από τα μεγάλα προβλήματα που συνήθως αντιμετωπίζει μία κοινωνία, εκτός από το κράτος πρόνοιας και τις βασικές υποχρεώσεις της κεντρικής διοίκησης προς τον πολίτη, αυτό που επηρεάζει την επιβίωσή του, κυρίως τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας, είναι τόσο η χαμηλή αγοραστική δύναμη λόγω ιδιαίτερα χαμηλών αποδοχών (μισθών και συντάξεων) όσο και η ανεξέλεγκτη ακρίβεια σε προϊόντα και υπηρεσίες.
Μετά τη ΔΕΘ, οι απορίες των πολιτών πλήθυναν:
-
Είναι, άραγε, εφικτή η όποια διαφοροποίηση από τη σημερινή εφαρμοζόμενη πολιτική, χωρίς να υπάρξει εκτροχιασμός των δημοσιονομικών μεγεθών και κίνδυνος για τη σταθερότητα;
-
Η ερώτηση αναφορικά με το πού θα βρεθούν τα χρήματα για κάποιες εξαγγελίες (π.χ. 13ος μισθός, 13η σύνταξη κ.ά.) είναι ουσιαστική ή απλά και μόνο αντιπολιτευτική;
-
Οι εκτιμήσεις κάποιων κομμάτων περί της κοστολόγησης των προγραμμάτων των άλλων κομμάτων είναι πραγματικές ή απλά λάσπη στον ανεμιστήρα;
-
Υπάρχει άλλος δρόμος;
-
Παρά τις εκρηκτικές διεθνείς συνθήκες, μπορεί να τιθασευτεί η ακρίβεια;
Αυτά και πολλά ακόμα τριβελίζουν το μυαλό των πολιτών, που βλέπουν πια πως αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες τους.
Στην περίπτωση της πατρίδας μας, θεωρώ πως η επιλογή του μείγματος πολιτικής από το κάθε κόμμα επηρεάζει και τη δυνατότητα ή όχι παροχών προς τους πολίτες.
Βλέπουμε πως η κυβέρνηση παραμένει αυστηρά στην πολιτική στοχευμένων παροχών με εισοδηματικά και ηλικιακά κριτήρια, χορήγηση επιδομάτων και στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Επιμένει στη διατήρηση κάποιων φόρων, όπως ο ΦΠΑ, ενώ από την υπεραπόδοση της οικονομίας (λόγω είσπραξης τελών, τουρισμού, ακρίβειας κ.λπ.) επιλέγει να αξιοποιήσει μόνο ένα μικρό μέρος για να ενισχύσει τους πολίτες και τις ανάγκες τους.
Άλλες πολιτικές δυνάμεις θεωρούν ότι οι προτάσεις τους είναι απόλυτα εφαρμόσιμες και πως με θεσμικά εργαλεία χωρίς κόστος (εντατικοποίηση των ελέγχων, πάταξη της αισχροκέρδειας, αυστηρά πρόστιμα, πλαφόν στο περιθώριο κέρδους και φορολόγηση υπερκερδών) θα βρεθούν τα ποσά τα οποία αναφέρουν στο πρόγραμμά τους.
Τέλος, ορισμένοι πολίτες αναρωτιούνται: Γιατί μερικές επιτρεπόμενες ευρωπαϊκές πολιτικές οι οποίες δεν επηρεάζουν τον ελεύθερο ανταγωνισμό στην ενιαία αγορά (όπως π.χ. ο κρατικός παρεμβατισμός που μπορεί να διορθώσει κάποιες ατέλειες της αγοράς, το κατηργημένο πλέον πλαφόν στο περιθώριο κέρδους, η έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών κλάδων ενέργειας, τραπεζών κ.λπ.) δεν επιλέγονται από κάποιες πολιτικές δυνάμεις, ενώ η ακρίβεια εξακολουθεί να τσακίζει την τσέπη των Ελλήνων;
Φανερά, μετά τη ΔΕΘ, οι πολιτικές διαφωνίες διογκώθηκαν περισσότερο για τη θέση εκκίνησης στον εκλογικό «βατήρα» και λιγότερο για τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών, που όσο πάνε και μεγαλώνουν. Ένα, όμως, είναι σίγουρο: Τα χρήματα βρίσκονται αν αλλάξουν οι προτεραιότητες.
Η αλήθεια είναι πως η υλοποίηση ή όχι προγραμμάτων και παροχών προς την κοινωνία εξαρτάται από το μείγμα πολιτικής που επιλέγεται. Έτσι, λοιπόν, αν το αλλάξουμε αυτό μαζί με τις προαναφερόμενες προτεραιότητες και αποδεχθούμε το πλαίσιο του επιτρεπόμενου κρατικού παρεμβατισμού, μπορούμε να φέρουμε δημοσιονομική σταθερότητα και ανάσα στην ελληνική κοινωνία.
Ας σταματήσει επιτέλους η πολιτική πρακτική των θολών νερών προς τους πολίτες!
ΒΡΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΓΝΩΜΗΣ ΑΠΟ ΤΟ «BEST NEWS» ΕΔΩ
