Τα σιδηροδρομικά βαγόνια που κάποτε ήταν γεμάτα με φασαριόζους επιβάτες στην Ατλάντα είναι τώρα στον πάτο του Ατλαντικού Ωκεανού γεμάτο με περίεργα ψάρια, θαλάσσιες χελώνες και κοράλλια.
Στα τέλη του περασμένου έτους, η Αρχή Ταχείας Διαμετακόμισης του Μητροπολιτικού δήμου της Ατλάντα (MARTA) πέταξε δύο σιδηροδρομικά βαγόνια στα ανοικτά των ακτών της Τζόρτζια ως μέρος ενός προγράμματος για την ανάπτυξη οικοτόπων υφάλων και θαλάσσιας άγριας ζωής με το Πρόγραμμα Reef Department of Natural Resources (DNR) της Τζόρτζια. Οποιαδήποτε επικίνδυνα υλικά αφαιρέθηκαν πρώτα και επιθεωρήθηκαν από την Ακτοφυλακή των ΗΠΑ.
Τον Αύγουστο, το τμήμα παράκτιων πόρων του DNR έκανε την πρώτη του κατάδυση για να ελέγξει τα βαγόνια και ανακάλυψε μαλακά κοράλλια που αρχίζουν να αναπτύσσονται και τουλάχιστον εννέα είδη ψαριών θηραμάτων. «Ο τεχνητός ύφαλος φαίνεται υπέροχος και μας ενθαρρύνει η ποσότητα της ανάπτυξης των κοραλλιών και της δραστηριότητας της θαλάσσιας άγριας ζωής», δήλωσε ο Κάμερον Μπρίντον, θαλάσσιος βιολόγος στο Τμήμα Παράκτιων Πόρων του DNR, σύμφωνα με δελτίο τύπου από το MARTA.
«Θα παρατηρήσετε ότι μια από τις οροφές του σιδηροδρόμου έχει καταρρεύσει, κάτι που είναι χαρακτηριστικό, και θα δούμε περισσότερες αλλαγές στα βαγόνια με την πάροδο του χρόνου, καθώς γίνονται μέρος του βασικού θαλάσσιου οικοτόπου για τα θαλάσσια πλάσματα, συμπεριλαμβανομένων των δημοφιλών ψαριών και των θαλάσσιων χελωνών που απειλούνται με εξαφάνιση», πρόσθεσε ο Μπρίντον.
Τα βαγόνια του μετρό δεν είναι τα μόνα ασυνήθιστα αντικείμενα που μπορούν να βρουν οι δύτες και οι ψαράδες σε αυτό που είναι γνωστό ως Artificial Reef L, περίπου 23 ναυτικά μίλια ανατολικά του νησιού Ossabaw. Υπάρχουν επίσης τανκς μάχης M-60 του Στρατού των ΗΠΑ, φορτηγίδες, ρυμουλκά. Ο ύφαλος δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1976 και αποτελεί μέρος ενός δικτύου 32 υπεράκτιων υφάλων, σύμφωνα με το MARTA.
Αλλά η πρακτική της απόρριψης ανθρωπογενών υλικών στον ωκεανό για τη δημιουργία τεχνητών υφάλων έχει τις ρίζες στο μακρινό παρελθόν. Στη δεκαετία του 1700, οι Ιάπωνες ψαράδες ήταν γνωστό ότι βυθίζουν παλιά σκάφη και βράχους στα τοπικά ύδατα για να βελτιώσουν την αλιεία, σύμφωνα με το Τμήμα Φυσικών Πόρων της Τζόρτζια.
Το DNR προειδοποιεί για κινδύνους για τους δύτες που θα ήθελαν να εξερευνήσουν τις βυθισμένες σιδηροδρομικά βαγόνια καθώς οι ύφαλοι κατασκευάστηκαν «πρωτίστως για να δημιουργήσουν αλιευτικό βιότοπο και να παρέχουν ευκαιρίες για ψάρεμα στην ανοικτή θάλασσα. Τα ναυάγια και άλλα υλικά υφάλων γίνονται ασταθή με την πάροδο του χρόνου και καταρρέουν. Για τους δύτες, η εμπλοκή και ο εγκλωβισμός είναι πραγματικοί κίνδυνοι που συνδέονται αναπόφευκτα με δομές τεχνητών υφάλων».
