Πολλές φορές οι κρίσεις πανικού αποτελούν έναν σιωπηλό εχθρό που μπορεί όμως να γίνει στο τέλος ένας εξαιρετικός σύμμαχος, αν εκμεταλλευτείς σωστά τα σημάδια που θα σου δώσει. Αρκεί να κάνεις λιγάκι χώρο μέσα σου κι αφού ζητήσεις βοήθεια να «φωτίσεις» και τα αίτια.
Για τις δικές του κρίσεις πανικού, για τις στιγμές που τον οδήγησαν στο νοσοκομείο. Για τη στιγμή που πέρασε από το σκοτάδι της άγνοιας, στη σοφία της γνώσης πια, μας μιλάει ο Σάκης Βασιλείου.
Ένας άντρας αυτοδημιούργητος, επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης του Greek Fine Art -ένας σύγχρονος χώρος τέχνης στο Μοναστηράκι- πατέρας και σύζυγος, θυμάται, έχει κατανοήσει πλέον και σχεδόν ευγνωμονεί θα έλεγε κανείς, τις κρίσεις πανικού για αυτό που κατάφερε να είναι σήμερα.
Δεν σταματάει όμως εκεί και μοιράζεται μαζί μας μυστικά από τα δικά του βιώματα για να μην φτάσει κανείς ως το κατώφλι των κρίσεων. Μα κι αν φτάσει, να βρει πιο εύκολα την έξοδο.
Για το BestNews.gr γράφει η Αναστασία Μιχαλέα
- Σάκη μου, θα ήθελα να μου πεις πότε εμφανίστηκε σε σένα πρώτη φορά, αυτό που ονομάζουμε κρίση πανικού. Σε τι φάση ζωής σε βρήκε;
Ήταν μια μέρα που έφευγα από την πρώτη μου επιχείρηση, σε μία μεταβατική περίοδο τότε, στα επαγγελματικά μου, όπου προσπαθούσα να ανακαλύψω τον εαυτό μου, όπως ποιο επάγγελμα μου ταιριάζει περισσότερο, με τι μπορώ να ασχοληθώ. Τότε είχα ένα παλαιοπωλείο στο χώρο που είναι η Gallery σήμερα.
Ήθελα να κάνω κάτι άλλο, διότι με «έπνιγε» πια αυτή η δουλειά. Ήμουν σε φάση αναζήτησης, δηλαδή, αν αυτό που κάνω μου αρέσει ή είναι ξεκάθαρα βιοποριστικός ο λόγος που το επιλέγω. Λίγο-πολύ από εκεί που έχουμε περάσει όλοι.
Ήμουν στα 37 – 38 μου, κοντά στα 40 μου χρόνια, που συνήθως στον άντρα, εμφανίζεται και η κρίση middle age, κρίση μέσης ηλικίας αλλιώς, όπου γενικά, κάνεις έναν απολογισμό. Π.χ. Τι δεν έκανες; Πού είσαι; Τι έχεις καταφέρει; Που θέλεις να φτάσεις;.
- Πώς ήρθε η κρίση; Τι ακριβώς συνέβη;
Φεύγω από το κατάστημα, από εδώ, ήμουν συνοδηγός, ευτυχώς. Ένιωσα ένα περίεργο συναίσθημα, το οποίο ούτε και τώρα μπορώ να το περιγράψω με λόγια. Ήμασταν καθοδόν με το αυτοκίνητο και ένιωσα να ιδρώνω και να κρυώνω συγχρόνως.
Άρχισα να νιώθω ότι μουδιάζει το αριστερό μου χέρι και το αριστερό μου πόδι. Είχα ταχυκαρδία, πόνο επίσης μπρος-πίσω στο στήθος. Έντονη δυσφορία. Δηλαδή τα συμπτώματα που παραπέμπουν σε εγκεφαλικό ή έμφραγμα. Προσπάθησα σε μια στιγμή να κατέβω κι από το αυτοκίνητο.
Εκείνη τη στιγμή δεν ξέρεις, δεν μπορείς να δεις τι είναι. Έχεις ένα άγνωστο μπροστά και λες τώρα τι θα γίνει; Θα μουδιάσει κι άλλο; Μπορεί να είναι αυτό, μπορεί να παθαίνω το άλλο. Αρχίζουν οι σκέψεις, η μια μετά την άλλη. Πέρασα άλλες τρεις κρίσεις πανικού όπου δεν ήξερα ακόμα τι μου συνέβαινε.
- Πέρασες τότε δηλαδή άλλες τρεις κρίσεις, χωρίς ακόμα να γνωρίζεις τι είναι; Πολύ σημαντικό αυτό που μας λες.
Ναι, επισκεπτόμουν σε κάθε κρίση πανικού το νοσοκομείο.
- Κι εκεί οι επαγγελματίες υγείας δε σου ανέφεραν ότι έχεις κρίση πανικού, ή να σου προτείνουν να πας σε ένα ψυχολόγο ή σε έναν ψυχίατρο;
Ότι πρέπει να πάω σε ψυχολόγο, όχι δεν μου το πρότειναν. Δεν βοηθούσε και το γεγονός ότι η μία κρίση απείχε από την επόμενη, χρονικά. Για να καταλάβεις η μία μπορεί να ήταν τώρα, η άλλη μετά από δύο χρόνια, η επόμενη, μετά από ένα χρόνο από τη δεύτερη και πάει λέγοντας.
Δεν είχε συχνότητα για να με παρακινήσει κιόλας αυτό να τρέξω να δω τι έχω. Οι τελευταίες, όμως, οι δύο κρίσεις, ήταν πολύ κοντά μεταξύ τους και αυτές ήταν η αιτία που αποφάσισα εγώ να ξεκινήσω να πάω σε ψυχολόγο. Τρόμαξα προφανώς. Δεν είχα και χρόνο για να μπορέσω να ηρεμήσω.
Η τελευταία συγκεκριμένα ήταν και πολύ έντονη. Και οι κρίσεις πάντα ερχόντουσαν στην ηρεμία μου. Επίσης, μόλις έφτανα στην πόρτα του νοσοκομείου και μου βάζανε την «πεταλούδα», όλα περνούσαν δια μαγείας, όλα τα συμπτώματα υποχωρούσαν.
- Κι αυτό υποθέτω σε έκανε να αναβάλλεις κι άλλο την επίσκεψη σε έναν ειδικό; Πόσα χρόνια πριν πηγαίνουμε;
Δεν μου μίλησε κανείς για κρίση πανικού. Νόμιζαν ότι ήταν κρίση άγχους. 13 χρόνια πίσω. Το 2013.
- Θυμάσαι την πιο έντονη κρίση πανικού που βίωσες; Πως εξελίχθηκε;
Η πιο έντονη κρίση πανικού που έπαθα ήταν στην Καλαμάτα. Αυτή ήταν η πιο έντονη απ’ όλες, πριν επισκεφτώ ψυχολόγο. Ήταν αυτή που με «ταρακούνησε» πάρα πολύ, ώστε να ψάξω να βρω την αιτία.
- Σε τι διέφερε αυτή την κρίση από τις υπόλοιπες που είχες βιώσει;
Θα καταλάβεις! Ήμασταν σε ένα ξενοδοχείο all inclusive με την οικογένειά μου για διακοπές. Να είναι όλα πληρωμένα, να κάνεις διακοπές. Το ιδανικό. Εγώ είχα μια συνήθεια. Κάθε πρωί σηκωνόμουν και περπατούσα. Την τρίτη μέρα σηκώθηκα να περπατήσω. Πάλι δηλαδή έκανα “deal” με την ησυχία.
Στην απόλυτη ησυχία λοιπόν πάνω, την ώρα που περπατούσα. Θα σου φανεί περίεργο, αλλά θυμάμαι ότι ξύπνησα στο Θριάσιο Νοσοκομείο. Κι όμως ακούγεται απίστευτο! Από το ξενοδοχείο, ξύπνησα στο Θριάσιο. Αλλά δεν ξέρω πώς βρήκα τη δύναμη και μαγνητοσκόπησα τον εαυτό μου σε κινητό. Ασυναίσθητα, δεν ξέρω για ποιον λόγο το έκανα αυτό.
- Το είδες ποτέ αυτό το βίντεο; Έχεις κρατήσει το υλικό κάπου;
Το βίντεο ήταν μέσα σε μια παλιά συσκευή κινητού, η οποία χάθηκε τώρα. Το είχα δει, ναι. Και είδα έναν Σάκη, ο οποίος ήταν, από μελαχρινός που είμαι, εκεί να είναι κατάλευκος, χλωμός, ιδρωμένος, με ένα «παγωμένο» βλέμμα, όπου κοιτούσα και δεν κοιτούσα την κάμερα.
Και μιλούσα πολύ βαριά. Άλλο τρομακτικό κι αυτό. Προφανώς είχε μουδιάσει και το στόμα μου. Και ξύπνησα στο νοσοκομείο που προανέφερα, στην Ελευσίνα. Βρήκα τη δύναμη και το είδα. Δεν ήμουν εγώ. Σε όλο αυτό το βίντεο ήταν κάτι άλλο. Έτσι αποφάσισα να επισκεφτώ ψυχολόγο.
- Θες να μοιραστείς μαζί μας κάποια μυστικά σου και πως κατάφερες να το αντιμετωπίσεις;
Βεβαίως! Αυτό που θέλω να πω σε όλο τον κόσμο, είναι ότι πρέπει να είναι παρόν στη ζωή του. Όλα αυτά μου συνέβησαν, γιατί δεν ζούσα τη ζωή μου! Αυτή είναι η ιστορία που δημιουργεί τις κρίσεις πανικού. Τουλάχιστον σε εμένα. Να συνειδητοποιήσουμε όσο πιο νωρίς μπορούμε, πόσο εύκολα περνάει από μπροστά η ζωή μας, η κάθε στιγμή.
Θα σου πω κάτι που έλεγε ο παππούς μου που είναι πολύ βασικό, θεωρώ! Το κατάλαβα κι εγώ πολύ αργά. Όταν τρως, τρως. Όταν δουλεύεις, δουλεύεις. Και όταν κοιμάσαι, κοιμάσαι. Π.χ., όταν κοιμάσαι και σκέφτεσαι τη δουλειά, δεν κοιμάσαι. Όταν τρως και σκέφτεσαι τη δουλειά, δεν τρως. Δεν μπορείς να ευχαριστηθείς, άρα δεν μπορείς να ζήσεις.
Καθετί καινούργιο που σου συμβαίνει, να το αποθηκεύεις και να μαθαίνεις από αυτό. Εμένα, με βοήθησε πολύ η οικογένειά μου. Αυτή η συναισθηματική σταθερότητα γύρω μου. Οι άνθρωποι οι δικοί μου, που δε θα με έκριναν, αλλά πρώτα θα με άκουγαν. Μπορείς να βγεις γρήγορα από την κρίση πανικού όταν ανακαλύψεις τον εαυτό σου. Και το πιο σημαντικό για να το αντιμετωπίσεις, είναι να μάθεις να ζητάς βοήθεια.
- Πώς σε βρίσκουμε σήμερα; Καταρχάς να πούμε ότι έχεις μια υπέροχη οικογένεια και πανέμορφη κι επιτυχημένη επιχείρηση.
Είμαι παντρεμένος. Έχω δύο παιδιά. Η κόρη μου, Η Μιχαέλα είναι 25 χρονών σήμερα κι ο Γιώργος, ο γιος μου, είναι 22. Γεννήθηκαν όταν εγώ ήμουν 25 και 27 χρονών αντίστοιχα. Ο Σάκης μεγάλωνε παράλληλα με τα δυο μου παιδιά. Μαζί μεγαλώναμε. Έκανα για πολλά χρόνια στην άκρη εμένα και τον εαυτό μου τότε.
Και έβαλα μπροστά τα παιδιά μου. Δεν το μετάνιωσα στιγμή. Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Είναι ξεκάθαρο. Είμαι στην καλύτερη φάση αυτή τη στιγμή και δημιουργικά. Έχω φτιάξει έναν χώρο που τον λατρεύω. Γεμάτο χρώματα και δημιουργία. Το Greek Fine Art. Ένα σύγχρονο χώρο τέχνης στο Μοναστηράκι τον οποίο και διατηρώ από το 2011. Το χρώμα των πινάκων και η δουλειά μου είναι η καθημερινή μου ψυχοθεραπεία και η μετάβασή μου στην απόλυτη ηρεμία.
