ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Δασκάλα επισκέπτεται μαθητή με λευχαιμία για να μην χάσει ούτε ένα μάθημα

Η δασκάλα Μπαρμπ Χάιμ δεν τελειώνει τη δουλειά της όταν χτυπήσει το τελευταίο κουδούνι στο σχολείο, αλλά μόνο αφού επισκεφθεί έναν μαθητή της, ο οποίος δίνει τη μάχη της ζωής του, ώστε να επαναλάβει το μάθημα της μέρας μόνο για εκείνον.

Ο μικρός Χάρισον Κόνερ βρίσκεται σε φάση θεραπείας για τη λευχαιμία και δεν μπορεί να παρακολουθεί από κοντά τα μαθήματα εν μέσω πανδημίας. Η τηλεκπαίδευση, όμως, δεν είναι το ίδιο άμεση και έτσι η δασκάλα του, αποφάσισε να του παραδίδει το μάθημα στο σπίτι, μετά το πέρας της σχολικής μέρας.

Εννοείται πως οι δυο τους τηρούν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας, ενώ για επιπλέον προστασία τους χωρίζει πάντα ένα πλέξιγκλας.

«Ήξερα ότι αγαπάει πολύ το μάθημα και πώς αδημονούσε να επιστρέψει στην τάξη», υπογράμμισε η δασκάλα.

Μάλιστα, η Μπαρμπ ήταν η πρώτη που παρατήρησε την αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού, πριν γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις που οδήγησαν στη δυσάρεστη διάγνωση. Η δασκάλα έμαθε τα νέα όταν ένας μαθητής της μετέφερε ότι «ήρθε ένα ελικόπτερο και πήρε τον Χάρισον στο νοσοκομείο». Η απουσία του έγινε αμέσως αισθητή σε όλους στην τάξη. «Είναι απίθανο παιδί, διασκεδάζει τους πάντες με το χαμόγελό του και λατρεύει να μαθαίνει καινούργια πράγματα», επεσήμανε η δασκάλα.

Πριν την πανδημία, η τάξη συνδεόταν με τον Χάρισον μέσω Zoom κάθε μέρα για να του στείλουν όλοι μαζί τις ευχές και τη θετική τους ενέργειά, αλλά με την επ’ αόριστον καραντίνα, η απομόνωση του παιδιού έγινε ακόμη πιο δύσκολη και έτσι η Μπαρμπ αποφάσισε να αναλάβει δράση για να μη χάσει ούτε στο ελάχιστον την επαφή με το σχολείο που τόσο αγαπά.

Το ευχάριστο είναι ότι η ασθένεια βρίσκεται πλέον σε ύφεση, οι θεραπείες όμως συνεχίζονται για ακόμη ένα χρόνο και η δασκάλα του σκοπεύει να παραμείνει στο πλευρό του ώσπου να επιστρέψει ξανά στην τάξη του.






Κατερίνα Ματέρη

Γεννήθηκα το 1997 στην Αθήνα αλλά η μεγάλη μου αγάπη είναι το νησί μου, η Κεφαλονιά. Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω αεροσυνοδός, μετά δασκάλα, μετά στρατιωτική ψυχολόγος. Αυτό που δεν είχα καταλάβει όμως ήταν ότι μου άρεσε η δημοσιογραφία και η επικοινωνία. Έτσι σπούδασα Επικοινωνία και ΜΜΕ. Μου αρέσει να περπατάω και να ανακαλύπτω γραφικά σοκάκια και μαγαζιά, λατρεύω τα ταξίδια και κρατάω για ενθύμιο εισιτήρια και αποδείξεις απο κάθε προορισμό και ξοδεύω περισσότερα λεφτά από όσα έχω σε βιβλία και σουβενίρ.

Σχετικά άρθρα

Back to top button