Επιστήμονες στις ΗΠΑ, με επικεφαλής Ελληνίδα φυσικό, προσομοίωσαν για πρώτη φορά μια μίνι σκουληκότρυπα και μέσα από αυτή μετέφεραν κβαντικές πληροφορίες.
Χρησιμοποιώντας τον κβαντικό υπολογιστή Sycamore της Google οι επιστήμονες προσομοίωσαν μια μικροσκοπική και απλοποιημένη χωροχρονική σκουληκότρυπα. Στη συνέχεια, μετέφεραν κβαντικές πληροφορίες μέσα από αυτήν.
Οι ερευνητές κατάφεραν να αναπτύξουν ένα κβαντικό πείραμα που τους επέτρεψε να μελετήσουν τη δυναμική συμπεριφορά μιας θεωρητικής σκουληκότρυπας. Αν και δεν επρόκειτο για πραγματική σκουληκότρυπα- που στην επιστημονική φαντασία χρησιμοποιείται για μακρινά ταξίδια στο σύμπαν- το πείραμα αυτό αποτελεί ένα ακόμη βήμα για τη «συνάντηση» της κβαντομηχανικής με τη βαρύτητα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Φυσικής Μαρία Σπυροπούλου του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας, δημιούργησαν μια προσομοίωση ενός χωροχρονικού τούνελ που είχε μικροσκοπικές μαύρες τρύπες στα δύο άκρα του και μέσω του οποίου μπορούσε να περάσει ένα μήνυμα μέσω κβαντικής τηλεμεταφοράς.
«Ήταν απλώς μια σκουληκότρυπα μωρό, ένα πρώτο βήμα για να ελέγξουμε τις θεωρίες της κβαντικής βαρύτητας και καθώς θα αυξάνεται η κλίμακα των κβαντικών υπολογιστών, θα αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε μεγαλύτερα κβαντικά συστήματα για να προσπαθήσουμε να δοκιμάσουμε μεγαλύτερες ιδέες στην κβαντική βαρύτητα», δήλωσε η κ. Σπυροπούλου, επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος κβαντικών επικοινωνιών στο Τμήμα Επιστήμης του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ.
«Η σχέση ανάμεσα στην κβαντική διεμπλοκή, τον χωροχρόνο και στην κβαντική βαρύτητα είναι ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα στη θεμελιώδη φυσική και μια δραστήρια περιοχή θεωρητικής έρευνας. Έχουμε ενθουσιαστεί που κάναμε αυτό το μικρό βήμα για τη δοκιμή αυτών των ιδεών σε κβαντικό μηχάνημα και θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας», πρόσθεσε η Ελληνίδα φυσικός, η οποία σπούδασε φυσική στο ΑΠΘ, πήρε το διδακτορικό της από το Χάρβαρντ και υπήρξε ερευνήτρια στο CERN, προτού εγκατασταθεί στις ΗΠΑ.
Πάντως, η κ. Σπυροπούλου διευκρίνισε ότι είναι ακόμη πολύς μακρύς ο δρόμος μέχρι να δημιουργηθεί μια πραγματική σκουληκότρυπα και να ταξιδέψουν άνθρωποι μέσα από αυτήν.
Οι φυσικοί άρχισαν να αναπτύσσουν θεωρίες για σκουληκότρυπες από το 1935, όταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και ο Νέιθαν Ρόζεν μίλησαν για «τούνελ» στον ιστό του χωροχρόνου. Αρχικά ονομάζονταν «γέφυρες Αϊνστάιν-Ρόζεν» και στη δεκαετία του 1950 ο φυσικός Τζον Γουίλερ, ειδικός στις μαύρες τρύπες, τις ονόμασε «σκουληκότρυπες. Το 2013 οι φυσικοί Χουάν Μαλδασένα και Λέοναρντ Σάσκιντ έκαναν την πρώτη σύνδεση ανάμεσα στις σκουληκότρυπες και στο φαινόμενο της κβαντικής διεμπλοκής (ή κβαντικού εναγκαλισμού).
