Η πρακτική της yoga από την Ανατολή βρίσκει εδώ και χρόνια φανατικούς οπαδούς αλλά και εκείνους που την αντιμετωπίζουν με τρόμο, αποθαρρημένοι απ’ τις πολύπλοκες στάσεις ή δεν την έχουν περί πολλού, απαντώντας απλά: «τη βαριέμαι»!
Είναι όμως έτσι; Η πρακτική αυτή με τις ρίζες στην Ανατολή είναι μόνο για λίγους «μυημένους» ή υπάρχει μια παρανόηση γύρω απ’ τη yoga που μόλις λυθεί θα μπορέσεις να τη δεις αλλιώς και να την ξεκινήσεις κι εσύ;
Γράφει για το bestnews.gr η Έφη Ρασσιά
Οι περισσότεροι από μας έχουμε γνωρίσει έναν «φανατικό» που έχει ήδη προμηθευτεί στρωματάκι, τουβλάκι, αντιολισθητικά καλτσάκια, κατάλληλα ρούχα για τα εντυπωσιακά «ανοίγματα» και πιθανότατα ξυπνάει νωρίς νωρίς, όταν εμείς ακόμα βρισκόμαστε στο πέμπτο όνειρο, για να «χαιρετίσει τον ήλιο» και να απολαύσει τα οφέλη της πρωινής yoga.
Ίσως φαίνεται περίεργη σκηνή, ειδικά όταν τον βλέπουμε για αρκετή ώρα «κολλημένο» και ακίνητο στην ίδια στάση. Ίσως πάλι γουρλώνουμε τα μάτια όταν τον βλέπουμε να «δένεται κόμπος» και να μένει για ώρα έτσι, ατάραχος!
Εάν ανήκεις στους φανατικούς ξέρεις για τι πράγμα μιλάω. Εάν πάλι διστάζεις να ξεκινήσεις yoga γιατί φοβάσαι ότι αν δεθείς κόμπος κανείς δεν θα σε σώσει ή αν πάλι δεν σε απασχολεί γιατί τη θεωρείς βαρετή, περίμενε λίγο, περίμενε για να ξεκαθαριστεί μία μεγάλη αλήθεια για τη yoga που θα σε κάνει να τη δεις με άλλο μάτι.
Θυμάμαι πριν χρόνια, συνάντησα μία φίλη μου που μόλις έβγαινε απ’ το γυμναστήριο και ήταν ένα ερείπιο, ημιλιπόθυμη και εμφανώς κουρασμένη. Τη ρώτησα τι μάθημα είχε, περιμένοντας να ακούσω κάτι του στυλ: “kick boxing”, “tabata”, “zumba”, “aerobic”, “animal movement”, κάτι τέλος πάντων που θα δικαιολογούσε την αδυναμία της να πάρει ανάσα και να μου απαντήσει χωρίς να σωριαστεί. Και προς έκπληξή μου την ακούω να ψελλίζει: «yoga».
Έμεινα άναυδη. Πώς ήταν δυνατόν να κάνει κάτι που αναζωογονεί όλο το είναι και να την βλέπω σε αυτήν την κατάσταση; Μου απάντησε ότι μάλλον πίεζε πολύ τον εαυτό της για να κάνει όλα αυτά τα τεντώματα και δεσίματα και τους φιόγκους και εν τέλει – κυριολεκτικά – ένιωθε να της ανεβαίνει η πίεση και μετά δεν μπορούσε να συνέλθει.
Μου καρφώθηκε εκείνη η συνομιλία μας, δεν μπορούσα να τη βγάλω απ’ το μυαλό μου, προσπαθώντας να συνδυάσω τη yoga με αυτή τη μισολιπόθυμη εικόνα.
Και τότε το είδα: η ίδια μου είχε δώσει την απάντηση. Πίεζε πολύ τον εαυτό της. Αποτέλεσμα; Η κοπέλα δεν ανέπνεε!! Γι’ αυτό ένιωθε να της ανεβαίνει η πίεση! Όλη η ιστορία με τη yoga, το μυστικό της, είναι οι αναπνοές. Αλλά όταν λέμε αναπνοές στη yoga, δεν εννοούμε γενικά «εισπνοή-εκπνοή», αλλά το να καταφέρεις να βρεις τρόπο, ακόμα και δεμένος ως κόμπος, να αναπνέεις άνετα!
Μόνο τότε μπορείς να κάνεις ακόμα και την πιο δύσκολη στάση. Αυτό είναι και το νόημα της yoga: όχι να περηφανεύεσαι ότι έκανες κάτι πολύπλοκο, αλλά το να καταφέρεις να κάνεις κάτι, ακόμα και απλό, συνειδητά, με απόλυτο αυτοέλεγχο και ταυτόχρονα απαράμιλλη άνεση, κάτι που κερδίζεται μόνο αν αναπνέεις.
Επομένως, για σένα που αποθαρρύνεσαι απ’ τη yoga γιατί τους βλέπεις και ζαλίζεσαι, μην συγκρίνεις ποτέ τον εαυτό σου με τους άλλους και το επίπεδο του καθενός. Yoga είναι και η πιο (φαινομενικά) απλή στάση, για παράδειγμα όρθιος σε «στάση βουνού», αρκεί να την κάνεις συνειδητά και αναπνέοντας. Δεν χρειάζεται να πας στα πολύπλοκα. Μπορείς να ξεκινήσεις απ’ τα «απλά» και να μείνεις εκεί για όσο καιρό χρειαστείς εσύ. Δεν είναι διαγωνισμός. Να σου πω και ένα μυστικό; Να είσαι σίγουρος, ακόμα και η πιο «απλή στάση» έχει τόσες λεπτομέρειες τις οποίες πρέπει να προσέξεις για να γίνει σωστά, που θα έχεις ήδη πετύχει κάτι μεγάλο!
Αυτός είναι και ο λόγος που αν βαριέσαι τη yoga, μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτείς… Γιατί εάν τη βαριέσαι, μάλλον κάτι δεν κάνεις καλά! Η yoga είναι απ’ τη φύση της κατ’ αυτόν τον τρόπο «φτιαγμένη», ώστε και η πιο – φαινομενικά – απλή στάση, θέλει πολλή προσοχή και φροντίδα για να γίνει σωστά αφενός και αφετέρου, όταν γίνεται σωστά, το νιώθεις παντού! Άρα, πριν βιαστείς να τη βγάλεις απ’ το πρόγραμμα, μήπως να βρεις τον κατάλληλο δάσκαλο για να σε βοηθήσει σ’ αυτή τη διαδικασία; Το σώμα σου θα σε ευγνωμονεί!
Πέρα, όμως, απ’ το σώμα, θα σε ευγνωμονεί το μέσα σου: όταν μάθεις να αναπνέεις, ακόμα και μέσα στην πιο δύσκολη συνθήκη, η ανάταση δεν θα είναι μόνο σωματική. Θα είναι βαθιά εσωτερική.
Κάτι ξέρουν, λοιπόν, αυτοί που ξυπνάνε απ’ τα χαράματα, με τα στρωματάκια στο πάτωμα και χαιρετάνε τον ήλιο. Τώρα, μπορείς να ξεκινήσεις με χαμόγελο να τον χαιρετάς κι εσύ!
