Την κοινή επιμέλεια ενός σκύλου στους διαζευγμένους «γονείς» του που κατέφυγαν στη δικαιοσύνη για το ποιος από τους δύο θα κρατούσε το κατοικίδιο, αποφάσισε δικαστής στην Ισπανία.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, οι δύο πλευρές ήταν «κοινά υπεύθυνες» και «συν-επιμελητές» του Panda.
O δικηγόρος που έφερε την υπόθεση στο δικαστήριο έκανε λόγο για «πρωτοποριακή» απόφαση.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η Λόλα Γκαρσία από την νομική εταιρεία Law & Animals, η υπόθεση βασίστηκε στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση του 1987 περί Προστασίας Οικόσιτων Ζώων, την οποία η Ισπανία επικύρωσε το 2017.
Σύμφωνα με την ίδια, επρόκειτο για «πρωτοποριακή απόφαση» γιατί η πελάτης της ήταν σε θέση να δηλώσει εαυτόν όχι «συνιδιοκτήτρια» του Panda, αλλά «συνυπεύθυνη και συνεπιμελήτρια».
Μιλώντας στο ισπανικό RTVE εξήγησε πως ως πειστήρια στη δίκη κατατέθηκαν το συμβόλαιο υιοθεσία, οι κτηνιατρικοί λογαριασμοί και φωτογραφίες «όπου και οι τρεις φαίνονται ως οικογένεια, ακριβώς δηλαδή όπως σε μια οικογενειακή φωτογραφία με παιδιά».
Νόμοι περί επιμέλειας σκύλου ανά τον κόσμο
Η Ισπανία σχεδιάζει αυτή τη στιγμή νέα νομοθεσία ώστε τα ζώα να μη θεωρούνται πλέον «αντικείμενα», αλλά να αναγνωρίζονται νομικά ως ζώντα πλάσματα.
Το καθεστώς αυτό θα διευκόλυνε για κάποιον να αιτηθεί την κοινή επιμέλεια ενός οικόσιτου, μετά από χωρισμό ή διαζύγιο.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο οι σκύλοι λογίζονται νομικά ως άψυχα αντικείμενα, όπως τα αυτοκίνητα, τα σπίτια ή άλλα προσωπικά αντικείμενα, γι’ αυτό σε ανάλογες υποθέσεις αποφασίζεται ποιος είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης.
Στην Αυστραλία δεν υπάρχει νομοθεσία που να κατευθύνει τα δικαστήρια για το πώς θα διευθετούνται αντίστοιχες επιμέλειες μετά από ένα διαζύγιο.
Στη Γαλλία ο νόμος άλλαξε το 2014, ώστε να κατοικίδια να θεωρούνται «ζώντα και με αισθήματα πλάσματα», αντί για «κινητά αγαθά». Το νέο αυτό καθεστώς σημαίνει πως σε περίπτωση διαζυγίου τα ζευγάρια μπορούν να διεκδικήσουν κοινή επιμέλεια για τα «παιδιά» τους.
