Περπάτησε 225 χλμ μαζί με τον σκύλο του, για να γλιτώσει από τη φρίκη στη Μαριούπολη

Δείτε επίσης

Κατερίνα Ματέρη
Γεννήθηκα το 1997 στην Αθήνα αλλά η μεγάλη μου αγάπη είναι το νησί μου, η Κεφαλονιά. Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω αεροσυνοδός, μετά δασκάλα, μετά στρατιωτική ψυχολόγος. Αυτό που δεν είχα καταλάβει όμως ήταν ότι μου άρεσε η δημοσιογραφία και η επικοινωνία. Έτσι σπούδασα Επικοινωνία και ΜΜΕ. Μου αρέσει να περπατάω και να ανακαλύπτω γραφικά σοκάκια και μαγαζιά, λατρεύω τα ταξίδια και κρατάω για ενθύμιο εισιτήρια και αποδείξεις απο κάθε προορισμό και ξοδεύω περισσότερα λεφτά από όσα έχω σε βιβλία και σουβενίρ.

Ο 61χρονος Ιγκόρ Πεντίν περπάτησε 225 χιλιόμετρα για να γλιτώσει από την φρίκη του πολέμου στη Μαριούπολη.

Ο Ιγκόρ δραπέτευσε από τη Μαριούπολη και έφτασε στη Ζαπορίζια. Μαζί του σε όλο αυτόν τον ταξίδι είχε την πιστή του του φίλη Ζου-Ζου, ένα 9χρονο Terrier.

Στόχος του Ιγκόρ και της Ζου-Ζου ήταν να είναι «αόρατοι», να μην τους βλέπουν οι Ρώσοι εισβολείς, καθώς προσπαθούν να ξεφύγουν. Η διέλευση, όμως, από τις περιοχές που πολιορκούσαν οι Ρώσοι στρατιώτες δεν ήταν εύκολη. Όπως περιγράφει, πέρασε μέσα από στρατιωτικά κονβόι, από οργισμένους στρατιώτες έτοιμους να πυροβολήσουν τον οποιονδήποτε, νάρκες και κατεστραμμένες γέφυρες. Και, φυσικά, από σημεία ελέγχου του ρωσικού στρατού, κάποια από τα οποία ήταν υπό τη διοίκηση Τσετσένων μαχητών.

Η περιπέτεια του 61χρονου ξεκίνησε στις 20 Απριλίου, όταν Ρώσοι στρατιώτες άρχισαν να καταλαμβάνουν τη γειτονιά του στην Μαριούπολη.

Όπως ανέφερε ο Guardian, ήταν τέτοια η ιστορία του Ιγκόρ, που ένα από τα τελευταία βράδια, πριν φτάσει στον προορισμό του, μαζεύτηκαν γύρω του Ρώσοι στρατιώτες να τον ακούσουν. Όταν άκουσαν την ιστορία του, γέμισαν τις τσέπες του με τσιγάρα και του ευχήθηκαν καλή τύχη.

«Με έβλεπαν σαν αλήτη, ήμουν ένα τίποτα για αυτούς. Βρώμικος, γεμάτος σκόνες από το σπίτι μου που βομβαρδίστηκε, έφυγα από τη γειτονιά μου και περπάτησα μέχρι που έφτασα στην εθνική οδό. Γύρισα πίσω και κοίταξα και, με αυτό που είδα, είπα στον εαυτό μου ότι αυτή ήταν η σωστή απόφαση. Τότε άκουσα ακόμα μια έκρηξη. Γύρισα, και άρχισα να περπατάω», αφηγείται στον δημοσιογράφο του «Guardian».Όταν έφτασε στην Ζαπορίζια ο Ιγκόρ είπε ότι δεν χρειάζεται ιατρική βοήθεια, επιμένοντας ότι είναι ευτυχισμένος όπως είναι, ζωντανός. Ωστόσο, ανησυχεί για την κατάσταση του πιστού του φίλου.

Τώρα στο Κίεβο, όπως γράφει ο Daniel Boffey του Guardian, η Ζου-Ζου εξακολουθεί να φοβάται το σφύριγμα ενός λεωφορείου που φρενάρει, που θυμίζει τις βόμβες της Μαριούπολης, ενώ κοιμάται όλη μέρα.

Η όσφρησή του παρουσιάζει προβλήματα από τον καπνό των καμένων, αν και δείχνει ικανοποιημένη μυρίζοντας το γρασίδι σε πάρκα του Κιέβου.

Ο Ιγκόρ αναφέρει ότι τα πόδια του σκύλου του έχουν τραυματιστεί άσχημα από το περπάτημα σε σημεία με σπασμένα τζάμια και μια καμένης και σπασμένης γέφυρας, ύψους 30 μέτρων που έπρεπε να διασχίσουν, κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς τους.

Πλέον, η Ζου Ζου περπατά κουτσαίνοντας και ο Ιγκόρ ανησυχεί ότι ο σκύλος του χάνει βάρος μέρα με τη μέρα. «Κουτσαίνει στο μπροστινό δεξί πόδι και δεν με αφήνει να δω τι συμβαίνει», λέει ο Ιγκόρ στον Guardian.

«Με δαγκώνει πάντα όταν θέλω να κοιτάξω το πόδι της… Η Ζου-Ζου αντιδρά τώρα πολύ άσχημα στους ήχους. Όταν ακούει οξείς ήχους, ανατριχιάζει συνεχώς και πάει στην άκρη. Φοβάται πολύ τον ήχο του σφυρίγματος. Για παράδειγμα, όταν περνάει ένα λεωφορείο και τα φρένα τρίζουν. Το φοβάται πολύ γιατί αυτός ο ήχος της θυμίζει το σφύριγμα των βομβών που έπεφταν και έσκαγαν τότε στη Μαριούπολη. Και τότε φοβόταν και τον ήχο των στρατιωτικών αεροπλάνων στη Μαριούπολη. Άρα εξακολουθεί να φοβάται αυτούς τους ήχους», λέει.

Ακολουθήστε την σελίδα μας Bestnews στο Facebook

Ακολουθήστε τις ειδήσεις του BestNews στο Google News

- Advertisement -
- Advertisement -

Τελευταία Νέα

- Advertisement -

Σας ενδιαφέρουν

- Advertisement -