Ας είμαστε ειλικρινείς: πόσες φορές έχεις ακούσει, με γκρίνια, από τη μαμά: «Μάζευε τα πράγματά σου!»; Ε, λοιπόν, το μακρινό 1905, στο παγωμένο Σαν Φρανσίσκο, ένας 11χρονος μπόμπιρας, ονόματι Φρανκ Έπερσον, έκανε ακριβώς το αντίθετο. Ξέχασε! Άφησε πίσω του χαμό. Και με αυτή την επική παιδική απροσεξία, άλλαξε τα καλοκαίρια του πλανήτη για πάντα!
Γράφει η Νίκη Καταφελή
Βλέπεις, ο Φρανκ δεν ήταν κάνας σοβαρός επιστήμονας με λευκή ποδιά και γυαλιά. Ήταν απλώς ένα παιδί που του άρεσε να πειραματίζεται με… «μαγικά φίλτρα». Εκείνο το βράδυ, πήρε μια χρωματιστή σκόνη με γεύση φρούτων (το total trend της εποχής), την πέταξε σε ένα ποτήρι με νερό, πήρε κι ένα κλασικό ξύλινο αναδευτήρι και άρχισε να ανακατεύει σαν τρελός.
Και μετά; Μετά μάλλον είδε κάποιο παιχνίδι, ή τον φώναξαν για φαγητό, και… πούφ! Το ποτήρι ξεχάστηκε στο πλατύσκαλο της πίσω αυλής.
Όταν ο Καιρός Παίζει… Freezing Tetris
Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο καιρός αποφάσισε να κάνει το δικό του πείραμα. Η θερμοκρασία στο Σαν Φρανσίσκο έκανε ελεύθερη πτώση κάτω από το μηδέν. Το φρουτώδες ρόφημα του Φρανκ άρχισε να τουρτουρίζει, να κρυσταλλώνει και τελικά να παγώνει μέχρι το κόκκαλο, «κλειδώνοντας» το ξυλάκι ακριβώς στη μέση!
Το επόμενο πρωί, ο Φρανκ βγήκε στην αυλή και βρήκε το ποτήρι του μεταμορφωμένο σε… παγόβουνο. Αντί όμως να το πετάξει, σκέφτηκε: «Για στάσου, για να δούμε τι έχουμε εδώ».
- Έτρεξε στη βρύση και έριξε ζεστό νερό γύρω από το ποτήρι (κίνηση ματ!).
- Έπιασε το ξυλάκι.
- Τράβηξε με δύναμη.
Σούπερ! Στα χέρια του κρατούσε ένα πεντανόστιμο, κατακόκκινο, παγωμένο γλειφιτζούρι. Το δοκίμασε και έπαθε πλάκα. Το πρώτο παγωτό ξυλάκι στην ιστορία ήταν γεγονός και το όνομα αυτού… Epsicle (από το επίθετό του, Epperson, και τη λέξη icicle που σημαίνει “σταλακτίτης”).
Από «Epsicle» σε «Pop’s icicle!» (Το Παγωτό του Μπαμπά)
Ο Φρανκ, με το επιχειρηματικό δαιμόνιο που τον χαρακτήριζε, άρχισε αμέσως να πουλάει το παγωμένο του εύρημα στη γειτονιά. Τα άλλα παιδιά ξετρελάθηκαν! Όμως, τα χρόνια πέρασαν, ο Φρανκ μεγάλωσε, έγινε κτηματομεσίτης, έκανε οικογένεια και η εφεύρεση έμεινε στο «περίμενε».
Ώσπου φτάνουμε στο 1923. Ο Φρανκ αποφασίζει να σερβίρει τα ξυλάκια του σε ένα μεγάλο τοπικό πάρτι. Ο κόσμος παραληρεί! Εκεί είναι που τα ίδια του τα παιδιά τού αλλάζουν τα σχέδια. Ο Φρανκ ήθελε να το πατεντάρει ως «Epsicle», αλλά οι μικροί του θαυμαστές φώναζαν συνέχεια:
«Μπαμπά, θέλουμε το Pop’s icicle!» (Το παγωμένο ξυλάκι του μπαμπά!)
Το όνομα ήταν τόσο κολλητικό που ο Φρανκ δεν είχε επιλογή. Το 1924 κατοχύρωσε την πατέντα και το brand ονομάστηκε επίσημα Popsicle!
Μια Γλυκόπικρη Ιστορία με Happy End για Όλους Εμάς
Αν και η ιστορία ακούγεται σαν παραμύθι, η ζωή είχε και μερικά σκαμπανεβάσματα. Στα τέλη της δεκαετίας του ’20, με τη Μεγάλη Οικονομική Ύφεση στην Αμερική, ο Φρανκ ξέμεινε από χρήματα και αναγκάστηκε να πουλήσει την πατέντα του σε μια μεγάλη εταιρεία.
«Ήμουν απένταρος», είπε αργότερα. «Έπρεπε να ζήσω τα παιδιά μου». Αν και ο ίδιος δεν έγινε εκατομμυριούχος, η ιδέα του κατέκτησε τον πλανήτη. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της κρίσης, η εταιρεία έβγαλε το «διπλό ξυλάκι» (δύο ξυλάκια σε ένα παγωτό) για να μπορούν δύο αδέρφια ή φίλοι να το μοιράζονται στη μέση με μόλις 5 σεντς!
 για να μπορούν δύο αδέρφια ή φίλοι να το μοιράζονται στη μέση με μόλις 5 σεντς!){kind=link}