Έντονη προφορά από τη Νέα Ζηλανδία ανέπτυξε μία 24χρονη από την Καλιφόρνια, έπειτα από τροχαίο, που είχε ως αποτέλεσμα να παραμείνει σε κώμα για δύο εβδομάδες.
Ήταν περίπου πριν από ένα χρόνο όταν η 24χρονη με καταγωγή από το Λος Άντζελες έπεσε θύμα τροχαίου. Ένα SUV τη χτύπησε ενώ διέσχιζε το δρόμο, με αποτέλεσμα να αναπτύξει σύνδρομο ξένης προφοράς. Πρόκειται για μία σπάνια πάθηση, μία βλάβη στον εγκέφαλο που κάνει κάποιον να μιλάει διαφορετικά.
Ο οδηγός κάλεσε σε βοήθεια και η Σάμερ μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο πλησιέστερο νοσοκομείο, όπου διαπίστωσαν ότι είχε υποστεί πολλά τραύματα, όπως σπασμένη λεκάνη, κάταγμα ώμου. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, ωστόσο, ήταν ένα τραύμα στο κεφάλι, που την άφησε σε κώμα για δύο εβδομάδες.
Όταν ξύπνησε από το κώμα, η ίδια ένιωθε αποπροσανατολισμένη και μπερδεμένη.
«Άκουγα τους ανθρώπους να λένε, “Είσαι στο νοσοκομείο, Σάμερ”», είπε. «Μου ζήτησαν να πω το αλφάβητο και ήξερα αρκετά τη νοηματική γλώσσα, οπότε την έκανα. Δεν μπορούσα να μιλήσω φωνητικά όταν ξύπνησα».
«Μπορούσα να την κάνω όλη και το προσωπικό ρώτησε τους γονείς μου αν ήμουν κωφή λόγω της νοηματικής γλώσσας. Οι γονείς μου είπαν όχι, αλλά εγώ ήξερα πώς να μιλώ στη νοηματική καθώς είχα παρακολουθήσει μαθήματα στο πανεπιστήμιο».
Καθώς η Σάμερ άρχισε σιγά-σιγά να μιλάει ξανά, παρατήρησε αλλαγές. Αρχικά θεώρησε ότι οφείλονταν στη διασωλήνωσή της ενώ βρισκόταν σε κώμα.
«Έβγαλα τους σωλήνες μου όταν ξύπνησα προκαλώντας ζημιά. Εξαιτίας αυτού, έχω επίσης μια πάθηση που ονομάζεται δυσφαγία, που δυσκολεύει την κατάποση», εξήγησε. «Θυμάμαι ότι προσπαθούσα να μιλήσω σε ανθρώπους και η φωνή μου ακουγόταν διαφορετική».
Όπως περιέγραψε η ίδια, στη συνέχεια πήγε σε κέντρο αποκατάστασης. «Η φωνή μου άρχισε να γίνεται λίγο καλύτερη. Δούλευα με λογοθεραπευτές, αλλά εξακολουθούσα να μιλούσα αρκετά αργά, οπότε ήταν δύσκολο να ακουστεί το οτιδήποτε. Καθώς η φωνή μου δυνάμωνε, οι άνθρωποι άρχισαν να ακούνε περισσότερο την προφορά».
Η νέα προφορά της Σάμερ έγινε τελικά τόσο δυνατή που οι άνθρωποι αναρωτιούνταν από πού ήταν επειδή δεν είχε την αμερικανική.
«Οι νοσοκόμες μου έμπαιναν και έλεγαν, “από πού είσαι;” και δεν με πίστευε όταν έλεγα, “Είμαι από εδώ”. Θα εξηγούσα ότι γεννήθηκα εδώ, αλλά μου έλεγαν, “Μα έχεις προφορά”. Έπρεπε να εξηγήσω ότι δεν ήταν η προφορά μου και μόλις άρχισα να την έχω».
