ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Πώς ένας άνδρας και ένας κροκόδειλος έγιναν οι καλύτεροι φίλοι

Ήταν το 1989, όταν ο Chito βρήκε έναν πολύ σοβαρά τραυματισμένο από πυροβολισμό κροκόδειλο στον ποταμό Parasmina της Κόστα Ρίκα.

Οι κροκόδειλοι δεν είναι συνήθως στις επιλογές με τα αγαπημένα ζώα. Δεν είναι καν συμπαθητικοί για τους περισσότερους ανθρώπους. Αλλά η ιστορία του Chito και του Pocho αποδεικνύει πως κι αυτοί αν τους δοθεί η ευκαιρία μπορούν να γίνουν πολύ συμπαθείς.

Όταν ο Chito βρήκε τον τραυματισμένο κροκόδειλο αποφάσισε πως δεν μπορούσε να τον αφήσει να πεθάνει. Έτσι αποφάσισε να τον γιατροπορεύσει και τελικά να τον σώσει.Όπως είχε πει στους The Tico Times, ήθελε να τον κάνει να αισθανθεί ότι κάποιον τον αγαπούσε, ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κακοί. «Αγαπώ όλα τα ζώα, ειδικά εκείνα που υποφέρουν», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.

Όταν ανέκτησε όλες του τις δυνάμεις, ο Chito τον πήγε ξανά στον ποταμό για να τον αφήσει ελεύθερο. Αυτό έκανε λοιπόν και γύρισε σπίτι του. Όμως την επόμενη ημέρα, ανακάλυψε ότι ο Pocho τον είχε ακολουθήσει και βρισκόταν κάτω από τη βεράντα του.

Ο Chito δεν το σκέφτηκε καθόλου. Πήρε άδεια από το αρμόδιο υπουργείο και με τη βοήθεια ενός κτηνίατρου, πέρασε τα επόμενα 22 χρόνια μαζί με τον Pocho, με τον άνδρα και τον κροκόδειλο να γίνονται οι καλύτεροι φίλοι. Η σχέση τους με τον καιρό γινόταν όλο και καλύτερη. Ο ένας εμπιστευόταν τον άλλο και περνούσαν μαζί αρκετές ώρες μέσα στην ημέρα, παίζοντας παιχνίδια στο νερό. Ο Pocho ήταν ιδιαίτερα ευγενικός και υπομονετικός με τον φίλο του και άκουγε στο όνομα Pocho.Η σχέση τους έγινε τουριστική ατραξιόν και αντικείμενο μελέτης από επιστήμονες. Οι δυο τους απλά έπαιζαν και περνούσαν καλά μεταξύ τους. Ο Pocho πέθανε από φυσικά αίτια το 2011. Εκατοντάδες άνθρωποι πήγαν στην κηδεία που ετοίμασε ο Chito. Η ιστορία τους δείχνει ότι και οι κροκόδειλοι μπορούν να εκτιμήσουν μια καλή πράξη.

 Ακολουθήστε τις ειδήσεις του BestNews στο Google News

 






Κατερίνα Ματέρη

Γεννήθηκα το 1997 στην Αθήνα αλλά η μεγάλη μου αγάπη είναι το νησί μου, η Κεφαλονιά. Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω αεροσυνοδός, μετά δασκάλα, μετά στρατιωτική ψυχολόγος. Αυτό που δεν είχα καταλάβει όμως ήταν ότι μου άρεσε η δημοσιογραφία και η επικοινωνία. Έτσι σπούδασα Επικοινωνία και ΜΜΕ. Μου αρέσει να περπατάω και να ανακαλύπτω γραφικά σοκάκια και μαγαζιά, λατρεύω τα ταξίδια και κρατάω για ενθύμιο εισιτήρια και αποδείξεις απο κάθε προορισμό και ξοδεύω περισσότερα λεφτά από όσα έχω σε βιβλία και σουβενίρ.

Σχετικά άρθρα

Back to top button