ΧΡΥΣΕΛΙΔΑ

Γιατί τόσα «τέρατα» στον αθλητισμό; Και γιατί τα περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης που κρύβονται για πάντα στη σιωπή είναι πολλαπλάσια από εκείνα που βγαίνουν στο φως;

Της Χρύσας Σαραντοπούλου

Αναρωτηθήκατε γιατί καταγγέλλεται ότι υπάρχουν τόσα «τέρατα» – δράστες σεξουαλικής κακοποίησης νεαρών αθλητριών στα σπορ;

Και γιατί τα περιστατικά που  κρύβονται για πάντα στη σιωπή είναι πολλαπλάσια από εκείνα που βγαίνουν στο φως;

Η προσωπική περιπέτεια της Σοφίας Μπεκατώρου ασφαλώς και δεν είναι ένα αυτοτελές, μεμονωμένο ζήτημα που αφορά μόνον εκείνη . Είναι μέρος ενός συνολικού και χρόνιου προβλήματος, που αφορά την κατάχρηση εξουσίας γενικότερα, όπως είπε και η ίδια η Σοφία μετά τον σεισμό που προκάλεσε η ιστορία της. Σε μήνυμά της μάλιστα αναφέρθηκε σε πρωτοβουλίες που αναλάβει, μαζί με συναθλητές και συναθλήτριές της, ώστε «να βγουν όλα στο φως. « Να ενθαρρύνουμε όλες και όλους να μιλήσουν!» τόνισε.

Παρότι κάποια στόματα ήδη άνοιξαν  και  μεγαλώνει ο αριθμός των καταγγελιών για σεξουαλική  παρενόχληση ή  κακοποίηση ο αγώνας της θα είναι δύσκολος αγώνας – το διεθνές παράδειγμα δεν αφήνει καμία αμφιβολία περί τούτου.

Στο πιο μεγάλο σκάνδαλο σεξουαλικής παρενόχλησης-κακοποίησης στα παγκόσμια αθλητικά χρονικά, ο γιατρός  π.χ. της εθνικής ομάδας ενόργανης γυμναστικής των ΗΠΑ, Λάρι Νάσαρ, δρούσε ανενόχλητος επί τρεις δεκαετίες προτού αποκαλυφθεί (το 2016) και καταδικαστεί σε 60 έτη φυλάκισης για τα εγκλήματά του σε βάρος τουλάχιστον 100 αθλητριών, οι οποίες στη συντριπτική τους πλειονότητα ήταν ανήλικες.

Επίσης στο μεγάλο σεξουαλικό σκάνδαλο που συντάραξε τον κόσμο του αθλητισμού ήταν οι αποπλανήσεις ανήλικων αγοριών από προπονητές ποδοσφαίρου στη Βρετανία των ’70s.

Οι περισσότεροι από τους ενόχους  έμειναν ατιμώρητοι, αφού τα θύματα δεν θέλησαν να προχωρήσουν στις καταγγελίες τους.

Ενδεικτικά είναι  τα αποτελέσματα αστυνομικής – δικαστικής έρευνας που διενεργήθηκε σε 40 αθλητικές ομοσπονδίες της Γαλλίας, τον Ιούλιο της περασμένης χρονιάς,  για τις οποίες υπήρχαν καταγγελίες σεξουαλικών εγκλημάτων:

Παρότι ένας μεγάλος αριθμός 180  ατόμων θα καθίσουν προσεχώς στο εδώλιο του κατηγορουμένου για παρενόχληση, βιασμό, ή παιδεραστία, εκτιμάται ότι  τουλάχιστον τριπλάσιος αριθμός  αθλητικών παραγόντων  συμμετείχαν σ αυτό το «πάρτι», για το οποίο όμως  πολλές αθλήτριες και αθλητές για διαφόρους λόγους δεν προχώρησαν σε καταγγελίες..

Και να επαναλάβουμε τα αρχικά ερωτήματα.  Γιατί υπάρχουν τόσα «τέρατα»- δράστες σεξουαλικής κακοποίησης νεαρών αθλητριών στα σπορ;  Και γιατί τα περιστατικά που  κρύβονται για πάντα στη σιωπή είναι πολλαπλάσια από εκείνα που βγαίνουν στο φως;

Είναι, κατά πως υποστηρίζουν εξειδικευμένοι επιστήμονες, επειδή τα όνειρα μιας νεαρής αθλήτριας, ή ενός νεαρού αθλητή, εξαρτώνται, εν πολλοίς, από τον παράγοντα ή τον προπονητή. Αλλά και γιατί, ειδικά οι προπονητές, ασκούν τεράστια επιρροή στους αθλητές τους. Πολύ συχνά, είναι οι πρώτοι ενήλικες που γνωρίζουν μετά τους γονείς τους. Περνούν πολύ χρόνο μαζί, σε καθημερινή βάση, και εξουσιάζουν τα πάντα στη ζωή τους: την εκγύμναση, τη διατροφή, τις ώρες του ύπνου, ακόμη και το τι θα κάνουν/δεν θα κάνουν στον ελεύθερο χρόνο τους. Η Κάθριν Σταρ π.χ, πρώην κολυμβήτρια επιπέδου Ολυμπιακών Αγώνων, ανεχόταν τη σεξουαλική παρενόχληση του προπονητή της επί χρόνια. Τον κατήγγειλε μόνον αφού εγκατέλειψε τον αθλητισμό. «Είχα μια καλοπληρωμένη δουλειά, και δεν ήθελα να τη χάσω», ομολόγησε με γενναιότητα. Όταν ίδρυσε τη Safe4Athletes, μια οργάνωση υποστήριξης αθλητών που αντιμετωπίζουν σεξουαλική κακοποίηση, ανακάλυψε ότι δεν ήταν η μόνη που σκεπτόταν έτσι.

Τα θύματα διστάζουν να ξεμπροστιάσουν τον προπονητή ή τον παράγοντα με την ανάρμοστη συμπεριφορά, επειδή φοβούνται ότι τα όνειρά τους για την καριέρα τους θα γκρεμιστούν. Όχι μόνο τα δικά τους, αλλά και των συναθλητών τους. Πιο ευάλωτοι/ες είναι όσοι/ες βρίσκονται σε αυτό που αποκαλείται «στάδιο επικείμενου επιτεύγματος»: έχουν φτάσει δηλαδή σε υψηλό επίπεδο απόδοσης, αλλά δεν έχουν περάσει ακόμη στην «ελίτ».

Δείχνοντας όλοι εμείς οι «απ έξω» μεγάλη κατανόηση για τους λόγους που ωθούν αθλήτριες και αθλητές-αλλά και νεαρούς και κυρίως νεαρές, που κινούνται σε άλλους (επαγγελματικούς) χώρους, να κρατήσουν «εκείνη τη στιγμή» το στόμα τους κλειστό, να τους ενθαρρύνουμε να μιλήσουν , όταν εκείνες (οι) κρίνουν κατάλληλη τη στιγμή.   «Να βγουν όλα στο φως» κατά πως είπε και η Σοφία Μπεκατώρου, προκειμένου τα «τέρατα» να πληρώσουν και να πέσει η σπορά για την εξάλειψη ει δυνατόν των αποτρόπαιων αυτών φαινομένων.






Chrisa Sarantopoulou

Ταξιδεύω Γράφω Διαβάζω Χορεύω Κολυμπάω! Πατήστε να δείτε περισσότερα

Σχετικά άρθρα

Back to top button