Ήταν ένα απόγευμα με ήλιο που έπεφτε πάνω στα νεοκλασικά του Πειραιά και τα έκανε να μοιάζουν λίγο πιο χρυσά απ’ ό,τι στην πραγματικότητα. Είδα να πλησιάζει το ιστορικό τρόλεϊ Πειραιάς – Καστέλλα, με εκείνο τον χαρακτηριστικό ήχο των καλωδίων που τρίβονται πάνω στα σύρματα, ένιωσα σαν να γύρισα πίσω στην παλιά Αθήνα.
Κυριακή των Βαΐων, είναι παράδοση στον Πειραιά τα vintage οχήματα να βγαίνουν βόλτα όπως πριν 70 χρόνια.
Μπήκα μέσα και με υποδέχτηκε εκείνη η γνώριμη μυρωδιά του παλιού οχήματος – κάτι ανάμεσα σε μέταλλο, ξύλο και ιστορία. Οι θέσεις ήταν φθαρμένες, αλλά είχαν πάνω τους το αποτύπωμα χιλιάδων ανθρώπων που είχαν καθίσει εκεί: ναύτες, μαθητές, γιαγιάδες με ψώνια, ζευγάρια που πήγαιναν για ραντεβού στην Καστέλλα.
Καθώς ξεκινήσαμε, ο Πειραιάς έξω από τα παράθυρα έμοιαζε να περνά σε αργή κίνηση. Το Δημοτικό Θέατρο, τα μαγαζιά, οι άνθρωποι που περπατούσαν χωρίς βιασύνη. Όλα έδειχναν διαφορετικά από εκείνο το παράθυρο.
Όταν αρχίσαμε να ανεβαίνουμε προς την Καστέλλα, ένας παππούς στο διπλανό κάθισμα μου χαμογέλασε.
«Πρώτη φορά;» μου είπε.
«Όχι… πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό.»
«Τότε θα το θυμηθείς. Κράτα θέση στο παράθυρο. Σε λίγο θα δεις την πιο όμορφη στροφή της διαδρομής.»
Δεν άργησε να έρθει. Το τρόλεϊ έκανε εκείνη την παλιά, χαρακτηριστική καμπύλη, κι όλη η Καστέλλα άνοιξε μπροστά μου: Νεοφάληρο, η θάλασσα να γυαλίζει, τα σπίτια σαν να στέκονταν σε αμφιθεατρική σκηνή. Για μια στιγμή, νόμιζες ότι ο χρόνος σταματούσε εκεί ψηλά.
Ο οδηγός έβαλε για λίγο πιο χαμηλά ταχύτητα, σαν να ήθελε να μας δώσει χρόνο να το απολαύσουμε. Κι εμείς, χωρίς να το συνεννοηθούμε, γυρίσαμε όλοι προς το παράθυρο.
Όταν κατέβηκα στο τέλος της γραμμής, σκέφτηκα πως δεν ήταν μια απλή διαδρομή. Ήταν ένα μικρό ταξίδι μέσα σε μνήμες — δικές μου και ξένες. Ένα κομμάτι της πόλης που κρατά ακόμα την παλιά της καρδιά, ζωντανή μέσα από δύο καλώδια και έναν ήχο που σφυρίζει πάνω από τα κεφάλια μας.
Και είπα από μέσα μου:
Κάποια ταξίδια δεν χρειάζονται χιλιόμετρα. Μόνο μια διαδρομή που ξέρει να σου θυμίζει ποιος είσαι.
Δημήτρης – ένας γνήσιος Πειραιώτης
- Αυτή την ιστορία τη στέλνω με αφορμή το δημοσίευμα σας Τέλος τα Τρόλεϊ: Ξηλώθηκαν τα πρώτα καλώδια στον Πειραιά. 70 χρόνια ιστορίας – όσο και η πρώτη γραμμή Πειραιάς – Καστέλλα.
