ΧΡΥΣΕΛΙΔΑ

Και μετά το lockdown τι; Με αισιοδοξία, αλλά και αγωνία περιμένουμε…

...να κηρύξουμε σε λίγους μήνες τον τερματισμό του εφιάλτη

Η επιβολή του τρίτου lockdown για όλο τον Φεβρουάριο συμπίπτει με την συμπλήρωση κοντά του ενός χρόνου από τότε που ο θανατηφόρος κορονοϊός χτύπησε και την δική μας πόρτα.

Γράφει η Χρύσα Σαραντοπούλου

Έναν χρόνο και η πανδημία, παρά τα όποια μέτρα lockdown έχουν ληφθεί εξακολουθεί να μας «κουνά το δάκτυλο». Και ασφαλώς όχι μόνον εμάς, αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη. Για να αντιμετωπισθεί ιατρικά έχει πολύ δρόμο ακόμη. 

Αλλά ακόμη και όταν τιθασευτεί, θα έχει αφήσει πίσω της τέτοιες οικονομικές ουλές και προβλήματα, που ο παγκοσμιοποιημένος πλανήτης θα πρέπει να αλλάξει… μυαλά, αξίες, αρχές, συμπεριφορές. Και είναι φανερό ότι ο εφιάλτης της επιδημίας, αυτή η τραγική περιπέτεια του κορωνοϊού, που θα έχει αφήσει πίσω της εκατόμβες θυμάτων, θα αποτελέσει τον  καταλύτη για την μετά τον covid-19 πραγματικότητα.

Τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στον τρόπο που θα ζούμε, θα σκεφτόμαστε και θα λαμβάνουμε αποφάσεις. Σημάδια της υπάρχουν ήδη στις αλλαγές στον τρόπο συμπεριφοράς σε βασικές δραστηριότητές μας στο μέχρι τώρα χρονικό διάστημα από το ξέσπασμα της πανδημίας.  

Εμείς οι πολίτες για όλα αυτά που αφορούν την καθημερινότητα και το μέλλον μας και οι κυβερνήσεις για τα ευρύτερα κοινωνικά, οικονομικά και παγκόσμια ζητήματα. Το αν όλα αλλάξουν προς το καλύτερο, όταν τελειώσει αυτός ο εφιάλτης, με την ολοκλήρωση των εμβολιασμών,  θα εξαρτηθεί βέβαια από τη δική μας συμπεριφορά και την κατεύθυνση προς στην οποία θα κινηθούν ισχυροί παίκτες στην παγκόσμια οικονομική και πολιτική σκηνή.  

Οι περισσότερες  πάντως εικασίες εδράζονται σε ένα αισιόδοξο σενάριο που προσδιορίζει το τέλος της πανδημίας σε ορατό χρονικό ορίζοντα. Κατά πόσο όμως το σοκ του κορονοϊού θα κάνει τους ανθρώπους πιο δεκτικούς στην αποδοχή αυτών των μεθόδων; Και κατά πόσο αυτή η κρίση θα δημιουργήσει νέες πλατφόρμες πολιτικής σκέψης;  Και επειδή στην αρχή πάντα  είναι οι άνθρωποι , πρόκειται, άραγε, να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο θα βλέπουμε τον κόσμο και τα πράγματα ή, τελικά, αυτή η περιπέτεια θα γεννά, μέρα με τη μέρα, μεγαλύτερη νοσταλγία για την παλιά μας ζωή;

Το βέβαιο πάντως είναι ότι αυτή η περιπέτεια του κορονοϊού, παρότι έχει απελευθερώσει ένα, μικρής έκτασης όμως, αντισυστημικό κίνημα,  συνέβαλε σημαντικά στην εμπέδωση της εμπιστοσύνης  της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών στους θεσμούς.

Η σοβαρή στάση της κυβέρνησης, της Εκκλησίας (παρά τα μεμονωμένα φαινόμενα …ανυπακοής) και μιας μεγάλης μερίδας του πολιτικού κόσμου, ο σκληρός αγώνας ιατρών, νοσηλευτών και όλου του Εθνικού Συστήματος Υγείας , έχουν ενισχύσει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους «συστημικούς».  

Ο συνδυασμός δε της εμπιστοσύνης αυτής και προς …υποδεέστερους θεσμικούς παράγοντες , καθώς και με την συμπεριφορά της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών γεννά ελπίδες ότι μετά τον κορωνοϊό θα εγερθούμε σε έναν νέο κόσμο, πολύ καλύτερο από τον σημερινό. Σε έναν κόσμο, που θα εδραιώνεται σε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ όλων μας, με τους πολιτικούς και τους κρατικούς λειτουργούς να καλούνται να χτίσουν πάνω σ αυτήν.

Τώρα  έχουμε φτάσει στα όριά μας. Ζούμε την πιο σκοτεινή στιγμή μιας μεγάλης περιπέτειας. Η Ιστορία μάς εκδικείται, γιατί ως μέλη μιας «πλαστικής» γενιάς νομίζαμε πως στην εποχή μας δεν γίνεται να ζούμε πράγματα που πιστεύαμε ότι έχουμε αφήσει πίσω μας.

Εμείς, όλοι όσοι δεν περάσαμε έναν παγκόσμιο πόλεμο ή μια άλλη τέτοια πανδημία, αλλά  περάσαμε μια πολύ βαθιά οικονομική κρίση, που άλλαξε τα πάντα, δικαιολογημένα ανυπόμονοι, θέλουμε να γυρίσουμε το «καρούλι» αυτής της ανατριχιαστικής ταινίας όσο πιο γρήγορα γίνεται.

 Σίγουρα θα αφήσει πληγές αυτό το επεισόδιο. Σε άλλους τεράστιες, σε άλλους μικρότερες.
Μην ξεχνάμε όμως ότι ο πλανήτης και η χώρα μας έχουν περάσει πολύ πιο τραγικές καταστάσεις.

Το σπουδαιότερο τώρα είναι  ότι τουλάχιστον βλέπουμε την αχτίδα και ξέρουμε ότι θα μπει κάποια στιγμή ένα τέλος. Για όλους , ακόμη και γι αυτούς που βρίσκουν αποκούμπι σε θεωρίες συνωμοσίας και τους οποίους είναι δύσκολο να πείσεις ότι πέφτουν σε παγίδα.

Θα έλθει η στιγμή μετά τη λήξη του τρίτου lockdown και την ολοκλήρωση των εμβολιασμών αργότερα που θα αγκαλιαστούμε, θα ξαναγίνουμε ελληνικές παρέες, θα γιορτάσουμε όλοι μαζί ,χωρίς να φοβόμαστε αν θα κολλήσουμε ή αν θα ξανακλειδωθούμε μέσα.

Μπορεί να μην γιορτάσουμε και φέτος «ελεύθερα» τις Αποκριές ή και το Πάσχα. Θα φτάσουμε όμως στο τέλος, σε τρεις, τέσσερις, σε έξι μήνες, θα ελευθερωθούμε από το lockdown, όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος του εμβολιασμού.

Κάποτε θα κηρύξουμε επίσημα τη λήξη της πανδημίας και τότε θα είναι μια στιγμή συλλογικής αγαλλίασης, αν όχι απογείωσης. Εκείνη η μέρα θα θυμίζει κάτι από εκείνες τις σκηνές που σηματοδότησαν το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με τα πλήθη να γιορτάζουν χωρίς τέλος. 

 


Για να δείτε όλες τις “Χρυσ(α)ελίδες” πατήστε ΕΔΩ

ΧΡΥΣΕΛΙΔΑ η στήλη Της Χρύσας Σαραντοπούλου


viberΤο BestNews και στο Viber – Μπείτε στην ομάδα μας και μείνετε ενημερωμένοι για όλα τα καλά νέα των ημερών από το πρώτο site στην Ελλάδα με μόνο θετικές ειδήσεις και πολλούς Διαγωνισμούς!!!






Chrisa Sarantopoulou

Ταξιδεύω Γράφω Διαβάζω Χορεύω Κολυμπάω! Πατήστε να δείτε περισσότερα

Σχετικά άρθρα

Back to top button